ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը նոր առաջարկով է հանդես եկել՝ ցանկանալով վերանվանել ևս մի քանի ջրային տարածքներ, այդ թվում՝ Ատլանտյան կամ Խաղաղ օվկիանոսը։
Շաբաթ օրը՝ հոկտեմբերի 10-ին, Թենեսի նահանգի Քլարկսվիլ քաղաքում անցկացվող նախընտրական հանրահավաքի ընթացքում նա հայտարարել է, որ Միացյալ Նահանգներին սեփական մեծ գետն ու օվկիանոսն են հարկավոր։ Թրամփի խոսքով՝ նոր անունը կարող է կապվել հենց իր անվան հետ, օրինակ՝ «Թրամփի օվկիանոս» կամ էլ «Ամերիկաների օվկիանոս»։ Ներկաները նրա այս հայտարարությանն արձագանքել են ծիծաղով ու բուռն ծափահարություններով։ Նա նաև շեշտել է, որ մինչև իր պաշտոնավարման ավարտը երկիրը պետք է ունենա սեփական օվկիանոսը։
Սա առաջին նմանօրինակ դեպքը չէ։ Իր երկրորդ նախագահության ընթացքում Թրամփը բազմիցս է նախաձեռնել խոշոր աշխարհագրական օբյեկտների ու կառույցների անվանափոխություններ։ 2025 թվականի հունվարին Մեքսիկական ծոցը վերանվանվեց Ամերիկյան ծոց, ինչը լուրջ դժգոհություն առաջացրեց Մեքսիկայում։ Մեքսիկական կողմը հիշեցրել էր, որ նախկին անվանումը դարեր շարունակ գործածվել է միջազգային նավագնացության մեջ։ Բացի այդ, Ալյասկայի Դենալի լեռը նորից ստացավ ՄաքՔինլի անվանումը։
Արդեն 2026 թվականի օգոստոսին Թրամփը հրամանագիր ստորագրեց, որով Օնտարիո լիճը դարձավ «Ամերիկա լիճ»։ Այս քայլն արվեց Կանադայի հետ առևտրային գործարքի ձախողման ֆոնին։ Կանադայի վարչապետ Մարկ Քարնին սուր քննադատության ենթարկեց որոշումը՝ նշելով, որ Օնտարիո անունն ավելի քան չորս դարվա պատմություն ունի և գոյություն է ունեցել երկու երկրների պետականությունից շատ առաջ։
ԱՄՆ նախագահն իրավասու է փոխել աշխարհագրական վայրերի պաշտոնական անունները։ Իսկ առցանց քարտեզագրական մասնավոր ծառայությունները հիմնականում արդեն ընդունել են Թրամփի սահմանած նոր անվանումները։
Աշխարհագրական օբյեկտների անվանափոխությունը Դոնալդ Թրամփի համար դարձել է քաղաքական հստակ ազդեցության և ներքին լսարանին համախմբելու գործիք։ Մեքսիկական ծոցի և Օնտարիո լճի նախադեպերը ցույց տվեցին, որ նման որոշումները միանգամից վերածվում են միջազգային դիվանագիտական վեճերի՝ առաջացնելով հարևան երկրների դժգոհությունը։
Միջազգային ջրերի պարագայում իրավիճակն այլ է։ Եթե ԱՄՆ ներքին իրավասության տակ գտնվող օբյեկտների անունները մասնավոր քարտեզները փոխում են, ապա համաշխարհային օվկիանոսները դուրս են մեկ պետության իրավասությունից։ Այստեղ հարց է առաջանում, թե որքանով են նման հայտարարությունները դուրս գալիս նախընտրական հռետորաբանության շրջանակից։
