Արարատի և Վայոց ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանի հայցն ընդդեմ կարգալույծ հռչակված հոգևորական Ստեփան Ասատրյանի։ Դատարանը պարտավորեցրել է Ասատրյանին հերքել զրպարտություն համարվող տեղեկությունները և վճարել 1 միլիոն դրամ փոխհատուցում։
Վեճը ծագել էր 2026 թվականի հունվարի 22-ին հրապարակված հարցազրույցից հետո, որտեղ Ստեփան Ասատրյանը պնդել էր, թե բարձրաստիճան հոգևորականը «տեռորիզմ էր խրախուսում» ու «սպառնալիքներ հնչեցնում պետության հասցեին»։ Բացի այդ, նա հայտարարել էր, թե արքեպիսկոպոսը Գյումրիում ապրող կին և աղջիկ ունի։
Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանի ներկայացուցիչները դատարանում հայտարարել են, որ այս պնդումներն ամբողջությամբ սուտ են, չեն համապատասխանում իրականությանը և արատավորում են պատիվն ու արժանապատվությունը։ Նրանք ընդգծել են, որ հայցվորը կուսակրոն հոգևորական է, ընտանիք չունի և երբևէ առնչություն չի ունեցել ահաբեկչական կոչերի հետ։
Պատասխանող կողմը փորձում էր հայցը մերժել՝ պնդելով, թե հնչած խոսքերը վերլուծական-գնահատողական դատողություններ են եղել քաղաքական վեճի շրջանակում, իսկ ընտանիքի մասին տեղեկությունները վերցրել է մամուլի հրապարակումներից։ Դատարանը, սակայն, արձանագրել է, որ դրանք կոնկրետ փաստացի տվյալներ են, որոնց վերաբերյալ Ասատրյանը որևէ ապացույց չի ներկայացրել։
Վճռի համաձայն՝ Ստեփան Ասատրյանը 5 օրվա ընթացքում պետք է տեսաուղերձով հրապարակի դատարանի սահմանած բառացի տեքստը, որով ընդունում է, որ իր հայտնած տեղեկությունները բացահայտ սուտ են։ Դատարանը նաև սահմանել է 1 միլիոն դրամի փոխհատուցում՝ պահանջված 2 միլիոնի փոխարեն։
Վճիռը կայացվել է 2026 թվականի օգոստոսի 31-ին։ Այն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակումից մեկ ամիս հետո և կարող է բողոքարկվել Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանում։
Այս դատական վճիռը կարևոր նախադեպ է ստեղծում հանրային խոսքի պատասխանատվության տիրույթում, հատկապես երբ հայտարարություններն առնչվում են հոգևորականի կուսակրոնության երդմանը կամ ծանր հանցագործությունների վերաբերյալ չհաստատված մեղադրանքներին։ Դատարանի որոշումը հստակ սահմանազատում է ազատ քննադատությունը կոնկրետ, չապացուցված փաստացի տվյալներ տարածելուց։
Հատկանշական է, որ դատարանը հաշվի է առել պատասխանողի՝ նախկինում եկեղեցական համայնքի մաս կազմելու հանգամանքը։ Դա նշանակում է, որ խոսքի հեղինակը պարտավոր էր գիտակցել իր հնչեցրած մեղադրանքների ծանրությունն ու ազդեցությունը հանրային ընկալման վրա։
Այժմ հիմնական հարցը մնում է այն, թե արդյոք պատասխանող կողմը կօգտվի մեկամսյա ժամկետում վճիռը Վերաքննիչ դատարանում բողոքարկելու իր իրավունքից, թե սահմանված 5-օրյա ժամկետում հանդես կգա պաշտոնական հերքումով։
