Ազգային ժողովում Կառավարության անդամի երդման նոր տեքստի նախագծի քննարկման ժամանակ արդարադատության նախարար Սրբուհի Գալյանը ելույթ ունեցավ՝ պատասխանելով ընդդիմության մեղադրանքներին, թե իշխանությունը տեքստից «ջնջել է» հայրենիքը, ժողովրդին և համազգային նպատակները։ Նախարարը շեշտեց, որ ոչինչ չի ջնջվել, այլ ձևակերպվել է առավել հասցեական և պետականակենտրոն տրամաբանությամբ։
«Մենք չենք ջնջում հայրենիքը, մենք գրում ենք Հայաստանի Հանրապետություն, որովհետև մեր հայրենիքը Հայաստանի Հանրապետությունն է։ Մենք չենք հանել համազգային նպատակները, մենք դրանք կոնկրետացրել ենք՝ արձանագրելով, որ մեր նպատակը Հայաստանի Հանրապետության հարատևությունը, ինքնիշխանությունը, անկախությունն ու զարգացումն են»,- նշեց Գալյանը։
Անդրադառնալով ընդդիմադիր պատգամավորների այն ակնարկներին, թե նախագիծը մշակվել է օտարերկրյա ազդեցությամբ և հորդորներին՝ «եթե այդպես է, նշան տվեք», արդարադատության նախարարը ձեռքով սրտիկի նշան ցույց տվեց՝ ասելով․ «Ես տվեցի նշանը՝ այս սրտիկի տեսքով՝ ի նշան սիրո և ողջախոհության, որպեսզի լցվեք սիրով, բարությամբ ու գոնե սիրեք մեր քաղաքացիներին և չգաք այս ամբիոնից պաթոսախեղդ, իրականությունը չարտացոլող ելույթներով»։
Սրբուհի Գալյանը կոչ արեց հստակ գիտակցել պետության ներկա առաջնահերթությունները։ «Ի՞նչն է հիմա կարևոր․ արդյո՞ք կարևոր է, օրինակ, Անկախության հռչակագրի նախաբանի նպատակադրումը՝ պատմական արդարության վերականգնումը և/կամ Լեռնային Ղարաբաղի ու Հայաստանի միավորումը, թե՞ կարևոր է, որ Հայաստանի Հանրապետությունը լինի՛, լինի՛ այսօր, լինի՛ վաղը, լինի՛ հարատև, ու մեր բոլորի երեխաներն ապրեն կայուն, խաղաղ, զարգացող, անկախ և ինքնիշխան պետությունում»,- ասաց Գալյանը։
Ելույթի ավարտին նախարարն ամբիոնից ընթերցեց երդման առաջարկվող ամբողջական տեքստը, ըստ որի՝ Կառավարության անդամները պարտավորվում են ծառայել հանրային շահին, պահպանել Սահմանադրությունն ու օրենքները և գործել ի շահ ներկա ու գալիք սերունդների։
Այս քննարկումը ցույց է տալիս, որ երդման տեքստի շուրջ վեճը շատ ավելի լայն հարց է, քան բառերի ընտրությունը։ Խոսքը վերաբերում է նրան, թե ինչպես է պետությունը ձևակերպում իր առաջնահերթությունները՝ ազգային պատմական նպատակների և ներկա պետականության ամրապնդման միջև։ Ընդդիմության մտահոգությունները հասկանալի են, սակայն նախարարի պատասխանը ցույց է տալիս, որ իշխանությունը գիտակցաբար է փոխել շեշտադրումները։
Հատկանշական է, որ նախարարը ուղղակիորեն կապեց երդման ձևակերպումները Անկախության հռչակագրի նախաբանի հետ՝ ակնարկելով, որ հին նպատակադրումները այլևս չեն համապատասխանում ներկա իրողություններին։ Սա լուրջ ազդակ է, որը դուրս է գալիս մեկ ելույթի սահմաններից։ Հաջորդ քայլերին հետևելը կարևոր է՝ հասկանալու համար, թե ինչպես կզարգանան այս քաղաքական քննարկումները։
