Սեպտեմբերի 17-ին Երևանում մահվան դեպք է գրանցվել։ Ժամը 16:50-ի սահմաններում ՀՀ Ներքին գործերի նախարարության ոստիկանության համայնքային ոստիկանության գլխավոր վարչության Դավթաշենի բաժին օպերատիվ տեղեկություն է ստացվել, որ Դավթաշենի կամրջի տակ դի կա։
Դեպքի վայր են ժամանել ոստիկանության Դավթաշենի բաժնի օպերատիվ խումբը՝ բաժնի պետ Զորիկ Ավդիշոևի և բաժնի պետի տեղակալ Ժիրայր Սեդրակյանի գլխավորությամբ։ Տեղում պարզվել է, որ ստացված տեղեկությունը հավաստի է։
Դեպքի վայր են ժամանել նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի պարեկները՝ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ Կարեն Ավետիսյանի գլխավորությամբ։ Նշված վայրում համայնքային ոստիկանները հայտնաբերել են կիսաքայքայված վիճակում տղամարդու դի։
Այս պահին, կարծես թե, պարզվել է, որ տարածքը, որտեղ հայտնաբերվել է դին, Արաբկիր վարչական շրջանի ենթակայության տակ է, և Դավթաշենի համայնքային ոստիկանները սպասում են ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծառայողների ժամանմանը։ Ոստիկանության Դավթաշենի բաժնի պետ Զ․ Ավդիշոևի հանձնարարականով համայնքային ոստիկանները պարզում են մահացածի ինքնությունը, ով սակայն անճանաչելի է, և հնարավոր չէ նրան նույնականացնել։
Դեպքի առաջին իսկ ժամերին ուշագրավ է ոչ թե մարմնի հայտնաբերման փաստը, այլ այն, թե ինչպես է տարածքային պատկանելությունը փոխում ոստիկանական արձագանքի ընթացքը։ Դավթաշենի համայնքային ոստիկանները ժամանել, արձանագրել ու սպասում են Արաբկիրի գործընկերներին, քանի որ կամրջի տակի հատվածը, պարզվում է, այլ վարչական շրջանի ենթակայության տակ է։ Սա սովորական իրավիճակ է, բայց հենց այս տեսակ դեպքերում է ակնհայտ դառնում, թե որքան ժամանակ է կորչում մինչև պատասխանատու ստորաբաժանման ժամանումը։ Իսկ ժամանակն այստեղ ուղղակի նշանակություն ունի. դին կիսաքայքայված է, ինքնությունը հնարավոր չէ պարզել, և որքան ուշ սկսվի իրական քննությունն ու նույնականացման աշխատանքը, այնքան քիչ հնարավորություն կա վերականգնելու դեպքի իրական պատկերը։
Առայժմ բաց են մնում ամենակարևոր հարցերը՝ ով է մահացածը, ինչքան ժամանակ է նա մնացել կամրջի տակ, և արդյոք մահը բռնի միջամտության հետևանք է, թե ոչ։ Ոստիկանությունը դեռ չի հաղորդում ոչ պատճառի, ոչ էլ մահվան վաղեմության մասին, և մինչև դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը որևէ վարկած առաջ քաշելը լրջության պակաս կլինի։ Մնում է հետևել, թե արդյոք նույնականացումը կհաջողվի, և ինչ կփոխի դա քննության ընթացքում։
