Արհեստական բանականությունը մտնում է տիեզերք․ ռոբոտներն ինքնուրույն որոշումներ են կայացնում, իսկ ԱԲ-ն կանխում է արբանյակների բախումները

2 Min Read

Արհեստական բանականությունն ու ռոբոտաշինությունը փոխում են տիեզերական հետազոտությունների և արբանյակների արձակման մոտեցումները՝ թույլ տալով համակարգերին ինքնուրույն մշակել տվյալներ, ընտրել գործողությունների ուղիներ և արձագանքել վտանգներին։ Այս տեխնոլոգիաները հատկապես կարևոր են այն առաքելությունների համար, որտեղ Երկրից անմիջական կառավարումը դժվար է կամ ուշանում է։

Մարսի վրա աշխատող Perseverance և Curiosity ռովերները արհեստական բանականության միջոցով հայտնաբերում են խոչընդոտները, գնահատում հնարավոր վտանգները և ընտրում հետազոտական տարածքներ տանող ուղիները։ Ապագայում նման համակարգերը պետք է ավելի քիչ կախված լինեն մարդու մշտական վերահսկողությունից և կարողանան փոխել իրենց գործողությունները՝ հաշվի առնելով շրջակա միջավայրի նոր տվյալները։

Ռոբոտներն օգտագործվում են նաև լուսնային ու մարսյան ռեսուրսների հավաքման և մշակման համար։ Դրանք կարող են աջակցել ջրի, թթվածնի ու մետաղների ստացմանը, ինչպես նաև ապագա բնակավայրերի կառուցմանը։ Արհեստական բանականությամբ կառավարվող ռոբոտները կարող են նաև սպասարկել տիեզերական ենթակառուցվածքները, իսկ Canadarm2-ը Միջազգային տիեզերակայանում օգնում է նավերի սպասարկման և արտաքին զննման աշխատանքներին։

Արբանյակների ոլորտում ավտոմատացված համակարգերը կարող են միաժամանակ մի քանի փոքր սարքեր տեղադրել նախատեսված ուղեծրերում և ընտրել բախումների վտանգը նվազեցնող տարբերակներ։ Սա հատկապես կարևոր է մեծ թվով արբանյակներ ունեցող ցանցերի դեպքում։

Արհեստական բանականությունը նաև թույլ է տալիս տվյալների մի մասը մշակել հենց արբանյակների վրա՝ Երկիր ուղարկելով առավել կարևոր արդյունքները։ MIT-ի հետազոտողները մշակում են համակարգեր, որոնք կարող են հաշվարկել տիեզերական օբյեկտների հետագծերը և օգնել խուսափել հնարավոր բախումներից։

Տիեզերքում արհեստական բանականության դերը մեծանում է ոչ միայն այն պատճառով, որ ավելի շատ սարքեր են ուղարկվում ուղեծիր, այլ նաև այն պատճառով, որ դրանց կառավարման ժամանակը և ծավալը մարդկանց համար դժվար է ամբողջությամբ վերահսկել։ Երբ համակարգը կարողանում է տեղում մշակել տվյալներն ու ընտրել գործողության տարբերակը, Երկրի կենտրոնական կառավարման անհրաժեշտությունը որոշ դեպքերում նվազում է։

Միաժամանակ, ինքնավարության աճը նոր պահանջներ է առաջացնում։ Հոդվածում նշված ռադիացիան, վակուումը և ջերմաստիճանի ծայրահեղ փոփոխությունները կարող են խոչընդոտել համակարգերի աշխատանքին, իսկ տիեզերքում ավելի մեծ թվով սարքերի հայտնվելը պահանջում է դրանց անվտանգ համատեղ կառավարում։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիական զարգացումը այստեղ զուգահեռ պետք է ուղեկցվի հստակ կանոններով և պետությունների ու մասնավոր ընկերությունների համագործակցությամբ։

Share This Article