Միացյալ Արաբական Էմիրությունների դատախազությունը պարզել է, որ Դուբայից Թել Ավիվ թռչող Flydubai-ի ինքնաթիռում երկրորդ օդաչուն արտակարգ իրավիճակների համար նախատեսված կացնով հարձակվել է հրամանատարի վրա և փորձել ստանձնել օդանավի կառավարումը։ ԱՄԷ-ի գլխավոր դատախազ Համադ Սաիֆ Ալ-Շամսին հոկտեմբերի 3-ին հայտարարել է, որ հարձակվողը փորձել է ահաբեկչություն իրականացնել։
Քննությունը շարունակվում է։ Իրավապահները պետք է պարզեն միջադեպի ամբողջական հանգամանքները, հարձակվողի շարժառիթներն ու հնարավոր կապերը։
Երկրորդ օդաչուն սեպտեմբերի 30-ին FZ1073 չվերթով Դուբայից Թել Ավիվ էր մեկնում և նախկինում անվտանգության նկատառումներով հեռացվել էր Օմանի Oman Air ավիաընկերությունից։ 2024 թվականին այնտեղ պրակտիկայի ընթացքում նրա մոտ հայտնաբերվել էին ծայրահեղական բնույթի նյութեր։
Քննությանը ծանոթ աղբյուրների տվյալներով՝ կասկածյալը 29-ամյա Օմանի քաղաքացի Համամ Ալ-Համամին է։ Թռիչքներից հեռացվելուց հետո նրան թույլատրվել էր շարունակել աշխատել Oman Air-ում՝ վարչական պաշտոնում։
Ինքնաթիռը առևանգման փորձի մասին ահազանգից հետո արտակարգ վայրէջք է կատարել Սաուդյան Արաբիայի Թաբուք քաղաքի օդանավակայանում։ Օդաչուների խցիկում տեղի ունեցած ծեծկռտուքի ժամանակ Boeing 737 MAX 8-ը ընդամենը 29 վայրկյանում 9410 մետրից իջել է 5105 մետր բարձրության։
Ինքնաթիռում եղել է 174 մարդ, այդ թվում՝ 27 երեխա, որոնց մեծ մասը Իսրայելի քաղաքացիներ էին։ Ուղևորների խոսքով՝ խցիկից սկզբում ճիչեր են լսվել, ապա դուռը բացվել է, և նրանք տեսել են վիրավոր, արյունոտ հագուստով օդաչուին։ Ուղևորներից մեկը բժիշկ է եղել, իսկ անձնակազմի անդամներն ու ուղևորները կարողացել են վնասազերծել հարձակվողին։
Չվերթի օդաչու, Հնդկաստանի քաղաքացի Սմիթ Մաչչհարը վնասվածքներով հոսպիտալացվել է Սաուդյան Արաբիայում։ Նարենդրա Մոդիի հետ տեսազանգի ժամանակ նա պատմել է, որ հարձակումից հետո հասկացել է՝ ինքնաթիռը արագ կորցնում է բարձրությունը, և ժամանակ գրեթե չի մնացել։ Նա վիրավոր վիճակում սողացել է դեպի դուռը և կարողացել բացել այն, ինչից հետո մյուսները մտել են խցիկ։ Մոդին նրա գործողությունները գնահատել է որպես խիզախության, տոկունության և արագ որոշումներ կայացնելու դրսևորում, որոնք, նրա խոսքով, փրկել են բազմաթիվ մարդկանց կյանքեր։
Այս միջադեպում առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ վտանգը առաջացել է ոչ թե ինքնաթիռից դուրս, այլ հենց օդաչուների խցիկում, որտեղ ցանկացած վայրկյան կարող էր ազդել ամբողջ թռիչքի ընթացքի վրա։ Մի քանի տասնյակ վայրկյանում բարձրության նման կտրուկ կորուստը ցույց է տալիս, թե որքան արագ էր զարգանում իրավիճակը, մինչդեռ ինքնաթիռում 174 մարդ կար, այդ թվում՝ 27 երեխա։
Քննության շարունակությունն այժմ պետք է հստակեցնի ոչ միայն հարձակման անմիջական ընթացքը, այլև երկրորդ օդաչուի շարժառիթներն ու հնարավոր կապերը։ Հատկապես ուշադրության կենտրոնում է նրա նախկին աշխատանքային պատմությունը, քանի որ նյութում նշված տվյալները հարցեր են առաջացնում այն մասին, թե ինչպես էր նա շարունակել աշխատել ավիաընկերությունում վարչական պաշտոնում՝ թռիչքներից հեռացվելուց հետո։
