Գիտնականները ստեղծել են նոր կատալիզատոր, որը հիմնված է երկաթի, նիկելի և ածխածնի վրա։ Լաբորատոր փորձերի ընթացքում այն հնարավորություն է տվել ցինկ-օդային մարտկոցը լիցքավորել ու լիցքաթափել մինչև 500 անգամ։ Սա լուրջ առաջընթաց է, քանի որ այս մարտկոցների վերալիցքավորումը երկար տարիներ մնում էր չլուծված տեխնիկական խնդիր։
Ցինկ-օդային մարտկոցները տեսականորեն կարող են կուտակել ավելի շատ էներգիա, քան լիթիում-իոնայինները, որոնք այսօր ամենալայն կիրառությունն ունեն։ Հենց այդ ներուժն է, որ տարիներ շարունակ գրավում է հետազոտողներին, սակայն գործնական կիրառման ճանապարհին ամենամեծ արգելքը հենց վերալիցքավորման խնդիրն էր։ Նոր նյութը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ էներգակուտակիչների ստեղծմանը, ինչը կարևոր է ինչպես էներգետիկայի, այնպես էլ տեխնոլոգիական զարգացման տեսանկյունից։
Ցինկ-օդային մարտկոցների շուրջ հետազոտությունները տասնամյակներ շարունակ ընթանում են, բայց գործնական արտադրության հասնելը դանդաղ է ընթանում։ Այս նոր արդյունքը ցույց է տալիս, որ խնդիրը գուցե ավելի լուծելի է, քան թվում էր, սակայն լաբորատոր փորձից մինչև իրական շուկա դեռ երկար ճանապարհ կա։
Կարևոր է, որ կատալիզատորը հիմնված է երկաթի, նիկելի և ածխածնի վրա՝ համեմատաբար մատչելի նյութերի։ Եթե այդ մոտեցումը հաստատվի նաև արդյունաբերական մասշտաբում, էներգակուտակիչների արտադրությունը կարող է դառնալ ավելի էժան ու ավելի քիչ կախված թանկ ու սակավ հումքից։
Միևնույն ժամանակ, 500 շրջափուլը լաբորատոր ցուցանիշ է, և դեռ հայտնի չէ, թե նյութը ինչպես կպահի իր հատկությունները ջերմաստիճանի, խոնավության կամ երկարատև օգտագործման պայմաններում։ Հենց այդ հարցերի պատասխաններն են, որ կորոշեն՝ այս հայտնագործությունը մնում է գիտական հետաքրքրություն, թե դառնում է իրական տեխնոլոգիա։
