Գիշերային բարձր երաժշտության, հեռուստացույցի կամ աղմկոտ վերանորոգման համար օրենքը պատասխանատվություն է նախատեսում ժամը 23:00-ից մինչև 07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում: Շատերը կարծում են, թե անհանգստացնող հարևանին միանգամից տուգանում են, սակայն առաջին դեպքում կիրառվում է ընդամենը նախազգուշացում: Ռեստորանների դեպքում պատիժներն անհամեմատ ավելի խիստ են: Գիշերային լռության կանոնները սահմանված են Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 180-րդ հոդվածով, որտեղ վերջին փոփոխություններն արվել են 2026 թվականի հուլիսին ընդունված օրենքով:
Նշված ժամերին արգելված է բարձրաձայն երգելը, գործիքներ նվագելը, ազդանշան տալը և բարձր միացրած սարքերից օգտվելը: Կանոնը հավասարապես գործում է բնակարաններում, շենքերի մուտքերում, բակերում ու փողոցներում: Չի կարելի իրականացնել նաև աղմուկով ուղեկցվող աշխատանքներ, եթե չկա անհետաձգելի անհրաժեշտություն: Քաղաքացուն առաջին անգամ տրվում է միայն նախազգուշացում, բայց դա ևս պաշտոնական վարչական տույժ է. եթե մեկ տարվա ընթացքում նա կրկին խախտի անդորրը, կտուգանվի 40 000 դրամով, քանի որ վարչական տուգանքների հաշվարկի հիմքում դրվում է 1000 դրամը: Գիշերային հրավառությունների դեպքում մոտեցումն ավելի կոշտ է. առաջին իսկ խախտումն արժենում է 100 000 դրամ, իսկ կրկնվելու պարագայում՝ 200 000 դրամ:
Առևտրի ու ծառայությունների ոլորտի, այդ թվում՝ հանրային սննդի վայրերի համար լռության ժամերը որոշում է տեղական ավագանին: Երևանում դրանք նույնպես գործում են 23:00-ից 07:00-ն: Այս ժամերին լռություն չապահովող տնտեսվարողները տուգանվում են 200 000-ից 300 000 դրամով, իսկ կրկնելիս՝ 1 միլիոն դրամով: Եթե ավագանին լրացուցիչ չափեր ու կանոններ է սահմանում, դրանք խախտելու համար տուգանքը կարող է հասնել մինչև 2 միլիոն դրամի: Առողջապահության նախարարի հրամանով հաստատված սանիտարական նորմերով բնակարաններում գիշերային աղմուկը չպետք է գերազանցի 30 դեկիբելը (առավելագույնը՝ 45): Տարբերվում են նաև դիմելու հասցեատերերը. հարևանի կամ հրավառության դեպքում պետք է ահազանգել ոստիկանություն, իսկ սրճարանների աղմուկի հարցով զբաղվում է համայնքապետարանը կամ Երևանի քաղաքապետարանը:
Գործնականում շատերը չգիտեն, որ հարևանի աղմուկի ու սրճարանի բարձր երաժշտության դեմ պայքարելու համար պետք է դիմել բոլորովին տարբեր մարմինների։ Եթե բնակարանային վեճերը լուծում է ոստիկանությունը, ապա բիզնեսի վերահսկողությունն ամբողջությամբ մնում է համայնքապետարանների կամ Երևանի քաղաքապետարանի ուսերին։
Սա հաճախ շփոթություն է առաջացնում, և մարդիկ պարզապես չգիտեն, թե ումից պահանջել գիշերային հանգիստը։ Հատկապես խիտ կառուցապատված թաղամասերում բնակիչների ու բացօթյա սրճարանների համակեցությունը շարունակում է մնալ չկարգավորված խնդիր, որտեղ տեսչական արագ արձագանքումն առանցքային նշանակություն ունի։
