ՄԱԿ-ի Գլխավոր վեհաժողովում Իսրայելի վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի ելույթից առաջ բազմաթիվ երկրների պատվիրակներ լքել են դահլիճը՝ ծափահարությունների և սուլոցների ներքո։ Նեթանյահուն նրանց հեռանալը մեկնաբանել է կոշտ արտահայտությամբ և կոչ արել մյուսներին ևս լքել դահլիճը, եթե չեն ցանկանում լսել իր ելույթը։
Նա շնորհակալություն է հայտնել ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփին և հայտարարել, որ երկու երկրները միասին գործել են «քաղաքակրթությունը փրկելու» համար։ Նեթանյահուն նաև խոսել է Գազայից իսրայելցի պատանդների վերադարձի մասին՝ նշելով, որ ԱՄՆ-ի միջնորդությամբ անցյալ տարի ձեռք բերված համաձայնությունը հանգեցրել է մնացած պատանդների՝ ողջերի և մահացածների մարմինների վերադարձին։
Իրանին անդրադառնալիս Իսրայելի վարչապետը հարցրել է, թե ինչ տեղի կունենար, եթե մեկ տոննա կշռող բալիստիկ հրթիռը հարվածեր ՄԱԿ-ի շենքերին, և ասել է, որ այն ամբողջությամբ կջնջեր համալիրը։ Նա նաև քննադատել է Իսրայելի հասցեին աճող միջազգային քննադատությունը՝ պնդելով, որ Կատարը տարիներ շարունակ միլիարդներ է ծախսել Իսրայելի մասին, իր բնորոշմամբ, «սուտ տեղեկություններ տարածելու» համար։
Թուրքիային անդրադառնալով՝ Նեթանյահուն հայտարարել է, որ երկիրը դարձել է ՀԱՄԱՍ-ի ներկայացուցիչներին հյուրընկալող և Իսրայելի դեմ «ստեր տարածող» պետություն։ Նա Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին անվանել է բռնապետ և մեղադրել ՀԱՄԱՍ-ի առաջնորդներին հյուրընկալելու մեջ։
Նեթանյահուն նաև հայտարարել է, որ Էրդողանը սպանել է հազարավոր խաղաղ քուրդ բնակիչների, ժխտում է Հայոց ցեղասպանությունը, բանտարկել է հազարավոր լրագրողների, ապօրինաբար օկուպացրել է Հյուսիսային Կիպրոսը և պարբերաբար խախտում է Հունաստանի օդային տարածքը։ Այս պնդումները նա հնչեցրել է իր ելույթի ընթացքում։
Ելույթից առաջ և ընթացքում դահլիճում տեղի ունեցած արձագանքները ցույց են տվել, որ Նեթանյահուի խոսքը անցել է սուր քաղաքական հակասությունների պայմաններում։ Թուրքիայի հասցեին հնչած մեղադրանքների շարքում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցրել Հայոց ցեղասպանության ժխտման մասին հայտարարությունը, որը Նեթանյահուն կապել է Էրդողանի հասցեին իր մյուս մեղադրանքների հետ։
Նեթանյահուի ելույթում Թուրքիայի և Էրդողանի հասցեին հնչած մեղադրանքները տեղավորվում են Իսրայելի վարչապետի՝ միջազգային քննադատությանը պատասխանելու ավելի լայն խոսքի մեջ, սակայն այս հատվածում առանձնանում է Հայոց ցեղասպանության ժխտման մասին հիշատակումը։ Դա հատկապես ուշագրավ է այն պատճառով, որ նույն նյութում հիշատակվում է նաև Իսրայելում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացի շուրջ ավելի վաղ ստեղծված իրավիճակը։
Այստեղ կարևոր է տարբերակել երկու բան՝ Նեթանյահուի կողմից հնչեցված քաղաքական գնահատականներն ու դրանց հիմքում դրված փաստական պնդումները։ ՄԱԿ-ի ամբիոնից նման հայտարարությունները ստանում են միջազգային քաղաքական հարթակի տեսանելիություն, բայց դրանց գնահատումը պահանջում է առանձին փաստերի ուսումնասիրություն։ Ներկայիս ելույթում Հայաստանի հետ առնչվող ամենաուղղակի դրվագը հենց Հայոց ցեղասպանության ժխտման մասին նրա հայտարարությունն է, մինչդեռ մնացած մեղադրանքները վերաբերում են Թուրքիայի ներքին և արտաքին քաղաքականությանը։
