Նոր նեյրոցանցային համակարգը թույլ է տալիս օգտատերերին գրել կոդ՝ ուղղակիորեն ձևակերպելով մտքերը կամ բանավոր խոսքը, որը ակնթարթորեն վերածվում է աշխատող ծրագրային ապահովման։ Այսինքն՝ մարդը պետք է ոչ թե սովորի ծրագրավորման լեզվի շարահյուսություն, այլ պարզապես ձևակերպի, թե ինչ է ուզում ստանալ, և համակարգն ինքը դա կվերածի գործող կոդի։
Նման գործիքը կտրուկ կնվազեցնի ծրագրավորման շեմը․ մարդիկ, ովքեր նախկինում երբեք կոդ չեն գրել, հնարավորություն կստանան ստեղծել աշխատող ծրագրային ապահովում՝ առանց տեխնիկական խորը նախապատրաստության։ Միաժամանակ փորձառու մասնագետների համար համակարգը կբարձրացնի արտադրողականությունը, քանի որ ձևակերպման և իրական կոդի միջև ընկած ժամանակահատվածը գործնականում կվերանա։
Հատկանշական է, որ համակարգը հիմնված է բնական լեզվի վրա, այսինքն՝ այն հասկանում է ոչ թե ծրագրավորման հատուկ հրահանգներ, այլ մարդու սովորական ձևակերպումներն ու խոսքը։ Սա այն դեպքն է, երբ տեխնոլոգիան փորձում է հարմարվել մարդուն, այլ ոչ թե մարդը՝ տեխնոլոգիային։
Ծրագրավորման շեմի իջեցումը միշտ չէ, որ միանշանակ է ընկալվում։ Մի կողմից՝ ավելի շատ մարդ կկարողանա իրականացնել իր գաղափարը, ինչը լավ է նորարարության համար։ Մյուս կողմից՝ երբ կոդը գրում է համակարգը, հարց է առաջանում, թե ով է պատասխանատու դրա աշխատանքի և անվտանգության համար։
Այս նյութում բացակայում են կոնկրետ տվյալներ այն մասին, թե որքանով է համակարգը վստահելի բարդ նախագծերում և արդյոք այն կարող է ստեղծել կոդ, որը հեշտությամբ խոցելի է։ Սրանք հարցեր են, որոնց պատասխանը կորոշի՝ գործիքը կմնա՞ փորձնական ցուցադրություն, թե՞ դառնա առօրյա աշխատանքի մաս։
Ամեն դեպքում, ուղղությունը պարզ է՝ տեխնոլոգիան շարժվում է դեպի այն կետը, որտեղ մարդու և մեքենայի միջև լեզվական արգելքը գնալով նվազում է։

