Ռումինիան պատրաստ է վճարել իր տարածքում ամերիկյան զորքերի տեղակայման ծախսերը՝ հույս ունենալով ոչ միայն պահպանել ներկայիս զորակազմը, այլև ավելացնել դրա թվաքանակը՝ Ռուսաստանի կողմից աճող սպառնալիքի ֆոնին։ Ռուսաստանին մեղադրում են ՆԱՏՕ-ի անդամ Ռումինիայի օդային տարածքը բազմիցս խախտելու, ինչպես նաև վերջերս Սև ծովում առևտրային նավերին հարվածելու համար։
Ռումինիայի նախագահ Նիկուշոր Դանը հայտնել է, որ ամերիկյան կողմին ներկայացրել է զորքերի թվաքանակին և ծախսերի բաշխմանը վերաբերող կոնկրետ առաջարկներ։ Նրա խոսքով՝ Բուխարեստը ցանկանում է երկրում տեսնել ավելի շատ ամերիկացի զինծառայողների և ավելի հզոր հարվածային սպառազինություն։
Նախագահի աշխատակազմի տվյալներով՝ այժմ Ռումինիայում ծառայում է 1172 ամերիկացի զինծառայող, մինչդեռ նախկինում նրանց թիվը հասնում էր 1700-ի։ Բուխարեստը պատրաստ է փոխհատուցում վճարել Վաշինգտոնին՝ Լեհաստանի առաջարկի նման։ Վարշավան առաջարկել է տարեկան 15 հազար դոլար վճարել իր տարածքում նախատեսվող ամերիկյան ռազմաբազայում տեղակայված յուրաքանչյուր զինծառայողի համար։
Դանը նշել է, որ Ռումինիայի արտաքին քաղաքականությունը շատ նման է Ռուսաստանի նկատմամբ կոշտ դիրքորոշում ունեցող Լեհաստանի քաղաքականությանը։ Նրա խոսքով՝ իշխանությունները գիտակցում են ռուսական սպառնալիքը և Ուկրաինայում պատերազմի ազդեցությունը տարածաշրջանի անվտանգության վրա։ Նախագահը նաև հայտարարել է, որ Ռուսաստանը փորձում է փոխել Ուկրաինային աջակցող եվրոպական երկրների դիրքորոշումը։
Դանի խոսքով՝ դաշնակիցների օգնության շնորհիվ Ռումինիան այժմ ավելի լավ է պաշտպանված անօդաչու թռչող սարքերից։ Հաջորդ քայլը Սև ծովում անվտանգության ամրապնդումն է՝ առանց իրավիճակի սրման։
Ռումինիայի ռազմածովային ուժերի նախկին հրամանատար Սանդու-Վալենտին Մատեյուն նշել է, որ ամերիկացի զինվորականներն առաջին հերթին ապահովում են ԱՄՆ ռազմաբազաների աշխատանքը։ Ամերիկյան զորքերն ու հակահրթիռային պաշտպանության համակարգերը տեղակայված են Սև ծովի ափին մոտ գտնվող «Միխայիլ Կոգելնիչանու» ավիաբազայում, ինչպես նաև երկրի հարավում՝ Բուլղարիայի սահմանի մոտ գտնվող Դևեսելուի ռազմաբազայում։ Մատեյուի խոսքով՝ դեռ պարզ չէ՝ արդյոք ԱՄՆ-ը պատրաստ է Ռումինիա ուղարկել լիարժեք մարտական ստորաբաժանումներ։
Ռումինիայի առաջարկը ցույց է տալիս, որ երկրի իշխանությունները ամերիկյան ռազմական ներկայությունը դիտարկում են որպես անվտանգության հիմնական հենարաններից մեկը։ Այստեղ ուշադրության արժանի է նաև Լեհաստանի օրինակը․ Վարշավան և Բուխարեստը փորձում են սեփական ֆինանսական միջոցներով խթանել ԱՄՆ-ի ավելի մեծ ռազմական ներգրավվածությունը՝ համոզված լինելով, որ դա կուժեղացնի իրենց պաշտպանությունը Ռուսաստանի հետ կապված ռիսկերի պայմաններում։
Սակայն ամերիկացի զինծառայողների թվի ավելացումը դեռ ինքնին չի նշանակում, որ Ռումինիան կունենա լիարժեք մարտական ստորաբաժանումներ։ Ներկայումս ամերիկյան ուժերի մի մասը զբաղված է ռազմաբազաների աշխատանքն ապահովելով, և հենց այս տարբերությունն է կարևոր՝ հասկանալու համար, թե ինչպիսի ռազմական ներկայություն է իրականում ակնկալում Բուխարեստը։ ԱՄՆ-ի պատասխանը դեռ հայտնի չէ։
