Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն օգոստոսի 7-ին Ղրղզստանում մասնակցել է Եվրասիական միջկառավարական խորհրդի նիստին՝ անդրադառնալով Եվրոպական միությանը հնարավոր անդամակցության հարցին։ Նա շեշտել է, որ 2025 թվականին ընդունված օրենքը միտված է երկրի համար տնտեսական այլընտրանքներ ստեղծելուն, ինչը նաև ԵԱՏՄ-ի մրցունակության բարձրացմանը կարող է նպաստել։ Վարչապետը պարզաբանել է՝ ներկայումս հնարավոր չէ միաժամանակ լինել երկու կառույցների անդամ, ուստի ԵՄ մտնելու օրենքի ընդունումը ինքնաբերաբար անդամակցություն չի նշանակում։
Ըստ Փաշինյանի՝ Հայաստանի քաղաքացիների համար հանրաքվե անցկացնելը պահանջում է երկարատև ինստիտուցիոնալ նախապատրաստություն, քանի որ առանց այդ փուլերի քվեարկությունը կլինի ոչ բովանդակային։ Նա ընդգծել է, որ միայն անհրաժեշտ քայլերից հետո հնարավոր կլինի պաշտոնական հայտ ներկայացնել և անդամակցության թեկնածուի կարգավիճակ ստանալ, որը նույնպես պետք է հաստատվի ԵՄ անդամների համաձայնությամբ։ Այս ամենը բացակայելու դեպքում քաղաքացիներից ընտրություն պահանջելը վարչապետը համարում է ժողովրդի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք։
Վարչապետը հայտնել է նաև, որ գոհ է գործընկերների դիրքորոշումից, որոնք ընդունում են Հայաստանի՝ տարբեր կողմերի հետ հարաբերություններ զարգացնելու իրավունքը։ Փաշինյանի խոսքով՝ ԵՄ-ի հետ Հայաստանի հարաբերությունները ներկայումս չեն հակասում ԵԱՏՄ-ում երկրի ստանձնած պարտավորություններին։ Նա շեշտել է՝ ԵԱՏՄ-ն չպետք է սահմանափակումների տարածք դիտարկվի, իսկ երրորդ երկրների հետ համագործակցությունը չպետք է ընկալվի որպես «զրոյական գումարով խաղ»։ Վստահության և կայունության հիմքը միմյանց ինքնիշխան իրավունքների հարգումն է, հավելել է Հայաստանի վարչապետը։
Վարչապետի այս հայտարարությունը հստակեցնում է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ներկայիս տրամաբանությունը։ Փաշինյանը հասկացնում է, որ ԵՄ-ի հետ շփումները նպատակ ունեն տնտեսական գործիքակազմն ընդլայնելու, այլ ոչ թե այս պահին ինստիտուցիոնալ արագ վերադասավորումներ կատարելու։
Հատկանշական է, որ իշխանությունը փորձում է խուսափել իրավիճակից, երբ քաղաքական օրակարգը կարող է դառնալ դատարկ կամ չապահովված իրավական հիմքերով։ Հարց է մնում՝ ինչպես կզարգանան այս հարաբերությունները, եթե ԵԱՏՄ-ի ներսում սկսվեն լարվածություններ՝ կապված Երևանի եվրոպական ձգտումների հետ։ Առաջիկայում կերևա, թե որքանո՞վ են ԵԱՏՄ գործընկերները իրականում հարգելու այս «ինքնիշխան իրավունքը»։
