Օգոստոսի 23-ից 26-ն ընկած ժամանակահատվածում Հայաստանում արձանագրվել է զինծառայողների երեք մահվան դեպք, և յուրաքանչյուր դեպքում Պաշտպանության նախարարությունը շտապել է հայտարարել, որ դրանք կապ չունեն զինվորական ծառայության հետ, իսկ վերջին դեպքի առնչությամբ բողոքել է մամուլից՝ պահանջելով չազդել զորքի բարոյահոգեբանական վիճակի վրա։
Այսօր՝ օգոստոսի 26-ին, հայտնի դարձավ զինծառայողի մահվան ևս մեկ դեպքի մասին. Armlur-ի փոխանցմամբ՝ հարազատները նրա մարմինը գտել են կախված վիճակում, իսկ հանգուցյալը ծառայում էր «Պաշտպան Հայրենյաց» ծրագրով և հենց այսօր պետք է մեկներ զորամաս՝ հերթապահության։
Պաշտպանության նախարարությունից անմիջապես արձագանքել են՝ հայտարարելով, որ դեպքը տեղի է ունեցել մահացածի բնակության վայրում՝ անասնաֆերմայում, և քանի որ զինծառայողն այդ պահին ծառայության մեջ չի գտնվել, այն առնչություն չունի ծառայության հետ, ուստի չի կարող որակվել որպես բանակում տեղի ունեցած պատահար։
Միևնույն ժամանակ, ՊՆ-ն իր հաղորդագրությունում բողոքել է մամուլի հրապարակումներից՝ նշելով, որ վերջին օրերի նյութերը խիստ բացասական ազդեցություն են թողնում զորքերի բարոյահոգեբանական վիճակի վրա, և պահանջել է զերծ մնալ բանակի թիրախավորումից ու անհարկի լարվածություն հարուցող գործելաոճից։
Մեկ օր առաջ՝ օգոստոսի 24-ին, հաղորդվել էր 37-ամյա պայմանագրային զինծառայողի մահվան մասին, որի մարմինը գտել են Սիսիանի զորամասի դիմաց, և նախնական վարկածով դա ինքնասպանություն էր. «Հրապարակի» տեղեկություններով նա կրակել է իր ծնոտին, սակայն Sputnik Արմենիան, հղվելով տեղի խոսակցություններին, գրել է, որ զինծառայողը մահացել է զորամասի ներսում՝ իր սենյակում, իսկ ՊՆ-ն այս դեպքը նույնպես որակել է որպես ծառայության հետ չկապված՝ առանց այլ մեկնաբանությունների։
Օգոստոսի 23-ին էլ ՊՆ-ն հաղորդել էր ժամկետային զինծառայող Էդգար Գևորգյանի մահվան մասին, ում դին հայտնաբերվել էր հրազենային վնասվածքով, և Քննչական կոմիտեն քրեական գործ էր հարուցել սպանության հոդվածով՝ ձերբակալելով առերևույթ սպանություն կատարած անձին, որը, ինչպես պարզել են լրատվամիջոցները, հանգուցյալի համածառայակիցն է։
Այս երեք դեպքերը, որոնք տեղի ունեցան ընդամենը երեք օրվա ընթացքում, ցույց են տալիս խնդրի համակարգային բնույթը, որին բախվում է հայկական բանակը. մի կողմից ՊՆ-ն փորձում է վիճակագրությունից դուրս բերել յուրաքանչյուր մահ, որը տեղի է ունեցել զորամասից դուրս կամ ծառայության ժամերից հետո, մյուս կողմից՝ նախարարն ինքն է խոստովանում, որ չի հասկանում պատճառները, իսկ վարչապետը դրանք բացատրում է զինվորների ավելորդ հանգստությամբ։
Հատկանշական է, որ անգամ զորամասի ներսում տեղի ունեցած ինքնասպանության կամ սպանության դեպքերը, որոնք ակնհայտորեն կապված են զինվորական միջավայրի հետ, ՊՆ-ն հրաժարվում է համարել «ծառայության հետ կապված», ինչը հարց է առաջացնում, թե այդ դեպքում ի՞նչն է ընդհանրապես համարվում զինվորական ծառայության հետ կապված մահ, եթե ոչ զորամասում կամ դրա անմիջական հարևանությամբ զենքից կամ ինքնասպանությունից զոհվելը։
