Հայտնի է դարձել փախուստի ենթադրյալ ծրագիր, որի հեղինակը 47-ամյա հարավկորեացի Փաք Վան-յոլն է, որը պատիժ էր կրում Ֆիլիպիններում։ Նա, ըստ հրապարակումների, մտադիր էր փախչել բանտից՝ կախվելով հատուկ ծանր բարձրացնող անօդաչու սարքից և թռչել պատնեշի վրայով։ Այդ սարքը կարող էր տեղափոխել մոտ 75 կիլոգրամ կամ 165 ֆունտ բեռ։
Նախապատրաստությունների ընթացքում նկարահանված տեսանյութերից մեկում Փաքի ծանոթներից մեկը ջրի վրա փորձարկում է սարքը. անօդաչուն մարդուն բարձրացնում է մի քանի ոտնաչափ, ապա նա ընկնում է ջուրը։ Երբ փորձարկման կադրերը տարածվում են ֆիլիպինյան լրատվամիջոցներում, Փաքի տեղափոխման ժամանակացույցը փոխվում է, և ծրագիրը չեղարկվում։
Հարավկորեական հաշվարկներով՝ գործողության նախապատրաստման վրա ծախսվել է մոտ 100 միլիոն վոն՝ շուրջ 74 հազար դոլար, ներառյալ սարքը և դրա փորձարկումները։ Իշխանությունները, սակայն, այդ ծախսերի ամբողջական հաշվետվությունը հրապարակայնորեն չեն ներկայացրել։
Փաքը Ֆիլիպիններում 52-ից 60 տարվա ազատազրկում էր կրում 2016 թվականին երեք հարավկորեացիների մահվան հետ կապված դատապարտումից հետո։ Հարավկորեական և ֆիլիպինյան իշխանությունները նախկինում հաստատել էին, որ նա երկու անգամ՝ 2017 և 2019 թվականներին, փախել է կալանքից։
2026 թվականի մարտի 25-ին Փաքը ժամանակավորապես տեղափոխվել է Հարավային Կորեա՝ համաձայնագրով, որը կասեցրել է նրա ֆիլիպինյան պատիժը։ Հարավկորեական իշխանությունները նրան մեղադրում են այն բանում, որ բանտում գտնվելով՝ բջջային հեռախոսներով կապ է պահել ծանոթների հետ և օգնել ղեկավարել թմրամիջոցների տարածման գործողություն։
Փաքի նկատմամբ գործընթացը Հարավային Կորեայում շարունակվում է։ Մայիսին կայացած առաջին դատական նիստում նա, ըստ տեղեկությունների, հերքել է ենթադրյալ մաքսանենգությանը մասնակցելը, սակայն ընդունել է ներքին վաճառքին, թաքցնելուն և կառավարմանը վերաբերող որոշ մեղադրանքներ։ Անօդաչուի հետ կապված ծրագիրը այդպես էլ չի իրականացվել, և որոշ մանրամասներ այս պահին հիմնվում են հեռուստաընկերության հրապարակումների և մեկ այլ բանտարկյալի վկայության վրա։
Այս պատմության մեջ ամենահետաքրքիր մանրամասն այն չէ, թե ինչքան գումար է ծախսվել կամ ինչքան բեռ կարող էր բարձրացնել անօդաչուն, այլ այն, որ ամբողջ ծրագիրը փլուզվեց սեփական փորձարկման տեսանյութի պատճառով։ Մարդը, որը պատրաստվում էր թռչել բանտի պատնեշի վրայով, ի վերջո կախված էր մի սարքից, որն առաջին իսկ փորձի ժամանակ չկարողացավ մարդուն պահել ջրի վրա։
Երկրորդ կարևոր շերտը Փաքի կենսագրությունն է. մարդ, որը երկու անգամ փախել էր կալանքից, հետո ժամանակավորապես տեղափոխվել Հարավային Կորեա, այժմ դատարանի առջև է։ Այսինքն՝ խոսքը ոչ թե մեկուսացված միջադեպի մասին է, այլ մի գործընթացի, որտեղ Ֆիլիպինների և Հարավային Կորեայի իրավապահ համակարգերը տարիներ շարունակ փորձում են լուծել միևնույն մարդու հետ կապված հարցերը։
Մի մանրամասն, որ սովորական ընթերցողը կարող է բաց թողնել. «ենթադրյալ» բառը այստեղ պատահական չէ։ Ծրագրի մասին տեղեկությունների մի մասը գալիս է հեռուստաընկերության հրապարակումից և մեկ այլ բանտարկյալի վկայությունից, իսկ իշխանությունները ծախսերի ամբողջական հաշվետվություն դեռ չեն ներկայացրել։ Այսինքն՝ պատկերը դեռ ամբողջական չէ, և դատական գործընթացի ընթացքում որոշ մանրամասներ կարող են ճշգրտվել կամ հաստատվել։
