Օգոստոսի 22-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում Հայաստանում արձանագրվել է երեք զինծառայողի մահ՝ տարբեր հանգամանքներում, սակայն Պաշտպանության նախարարությունը յուրաքանչյուր դեպքում հայտարարել է, որ դրանք կապ չունեն զինվորական ծառայության հետ։ Այս մահերը չեն ներառվել բանակային մահերի պաշտոնական վիճակագրության մեջ, որտեղ վերջին ութ ամսում գրանցված է 14 զոհ, և դա չնայած նրան, որ տարվա սկզբից Հայաստանում ընդհանուր առմամբ ավելի քան 30 զինծառայող է մահացել, որոնցից առնվազն ութի մահվան նախնական վարկածը ինքնասպանությունն է։
Օգոստոսի 24-ին Armlur-ի հաղորդմամբ՝ զինծառայողի հարազատները նրա մարմինը կախված վիճակում են գտել՝ նախքան նա զորամաս կվերադառնար հերթապահության։ ՊՆ-ն անմիջապես արձագանքել է՝ նշելով, որ մահացածն այդ պահին ծառայության մեջ չի եղել, դեպքը տեղի է ունեցել բնակության վայրում՝ անասնաֆերմայում, ուստի այն չի կարող որակվել որպես բանակում տեղի ունեցած պատահար։ Հաղորդագրության վերջում նախարարությունը բողոքել է մամուլից՝ պահանջելով զերծ մնալ բանակի թիրախավորումից, քանի որ, նրանց կարծիքով, վերջին հրապարակումները բացասական են ազդում զորքերի բարոյահոգեբանական վիճակի վրա։
Մեկ օր առաջ՝ օգոստոսի 23-ին, Սիսիանի զորամասի մոտակայքում հայտնաբերվել էր 37-ամյա պայմանագրային զինծառայող Հայկ Մովսիսյանի դին՝ հրազենային վնասվածքով, իսկ նախնական վարկածով՝ ինքնասպանություն էր։ Ըստ որոշ աղբյուրների՝ նա ինքնասպան է եղել զորամասի դիմաց, ըստ այլ՝ սեփական սենյակում՝ ծնոտին երկու կրակոց արձակելով, իսկ ՊՆ-ից կրկին հայտարարել են, թե մահվան պատճառը ծառայության հետ կապ չունի։
Օգոստոսի 22-ին էլ Վայքի զորամասերից մեկում հայտնաբերվել էր 22-ամյա ժամկետային զինծառայող Էդգար Գևորգյանի դին՝ հրազենային վնասվածքով, և Քննչական կոմիտեն քրեական գործ էր հարուցել սպանության հոդվածով, որի շրջանակներում ձերբակալվել է ենթադրյալ հանցագործը՝ մահացածի համածառայակիցը, ինչը այս տարվա ընթացքում սպանության երկրորդ դեպքն էր։
Այս իրավիճակի ֆոնին Պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը խոստովանել է, որ չգիտի մահերի խտության պատճառը և չի կարող գնահատական տալ, սակայն նշել է, որ ինքն ունի պատասխանատվության իր մասնաբաժինը, ինչպես նաև նրանք, ովքեր թողտվությամբ են վերաբերվում քրեական ենթամշակույթին: Մինչդեռ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը մահերի պատճառներից մեկը համարել է զինվորների քունը պոստերում, ինչը խաղաղության պայմաններում ավելի խորացել է և հանգեցնում ոչ կանոնադրական իրավիճակների, որից հետո չորս պաշտոնյա ազատվել է զբաղեցրած պաշտոններից՝ ստեղծելով միջգերատեսչական նոր աշխատանքային խումբ։
Այստեղ ամենակարևորն այն է, թե որքան հեշտությամբ է Պաշտպանության նախարարությունը «անջատում» զոհված զինծառայողներին ընդհանուր վիճակագրությունից՝ դասակարգելով նրանց մահը որպես ծառայության հետ չկապված, երբ իրականում դա նշանակում է, որ բանակը պատասխանատվություն չի կրում սեփական զինվորի կյանքի համար, եթե նա մահացել է զորամասի սահմաններից դուրս կամ արձակուրդում, որտեղ, ըստ էության, նույնպես պետք է պահպանվի զինվորական կարգապահությունը։
Հատկանշական է, որ պաշտոնյաների բացատրությունները մահերի պատճառների վերաբերյալ մեկ շաբաթվա ընթացքում փոխվում են վատ դաստիարակությունից և հոգեկան անկայունությունից մինչև զինվորների խաղաղ քունը, իսկ վերջին հաշվով պատասխանատվությունը տեղափոխվում է մամուլի վրա, որը, իբր, վատթարացնում է զորքի բարոյահոգեբանական վիճակը, միաժամանակ հրաժարվելով խոսել այն մասին, թե ինչու է տարվա սկզբից 30-ից ավելի զինծառայող կորցրել կյանքը, և ինչու այս խնդիրը, չնայած խոստումներին, մնում է անլուծելի։
