Աստղագետները նոր ու կարևոր ապացույցներ են ստացել այն մասին, որ գալակտիկաների կենտրոններում գտնվող գերզանգվածային սև խոռոչներից դուրս մղվող տաք պլազմայի նեղ շիթերը կարող են ազդել շրջակա գազի վրա նույնիսկ գալակտիկայի տեսանելի հատվածից շատ ավելի հեռու տարածություններում։
Այս երևույթն էական նշանակություն ունի տիեզերական մասշտաբով, քանի որ նման ուժեղ ազդեցությունը կարող է ուղղակիորեն խանգարել նոր աստղերի առաջացման համար անհրաժեշտ գազի սառեցման գործընթացին։ Արդյունքում ամբողջ գալակտիկայի զարգացման բնականոն ընթացքը կարող է արմատապես փոխվել։
Գերզանգվածային սև խոռոչների ակտիվությունը վաղուց է համարվում գալակտիկաների էվոլյուցիան ձևավորող հիմնական գործոններից մեկը, սակայն ազդեցության նման մասշտաբները նոր հեռանկարներ են բացում աստղաֆիզիկայում։ Երբ պլազմային շիթերը տարածվում են տեսանելի սահմաններից այն կողմ, դրանք կանխում են գազի խտացումն ու սառեցումը, ինչն էլ փաստացի «սառեցնում» է նոր աստղերի ծնունդը։ Սա բացատրում է, թե ինչու են որոշ հսկայական գալակտիկաներ կորցնում աստղագոյացման իրենց պոտենցիալը։
Հետագա հետազոտությունները ցույց կտան, թե արդյոք սա համընդհանուր օրինաչափություն է բոլոր գերզանգվածային սև խոռոչների համար, թե միայն որոշակի ակտիվ փուլերում գտնվող համակարգերի առանձնահատկություն։
