Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը լրագրողների հետ ճեպազրույցի ժամանակ հայտարարեց, որ Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին բռնազավթված է, իսկ հավատավոր ժողովուրդը դուրս է մնացել դրա կառավարումից։ Նա ընդգծեց, որ պետությունը ձեռնարկելու է օրենսդրական և իրավական բոլոր միջոցները՝ Եկեղեցու կառավարման ավանդույթը վերականգնելու և Գարեգին Բ-ին (Կտրիճ Ներսիսյանին) պաշտոնից հեռացնելու համար։
Վարչապետի պնդմամբ՝ Եկեղեցու ամենակարևոր հիմքը հավատացյալ ժողովուրդն է, այլ ոչ թե Կաթողիկոսը կամ եպիսկոպոսները։ Նրա խոսքով՝ հավատացյալները փաստացի զրկված են կառավարմանը մասնակցելուց, իսկ ավանդական կառույցները չեն գործում։
«Եկեղեցին ո՛չ կաթողիկոսն է, ո՛չ եպիսկոպոսները։ Եկեղեցին հավատավոր ժողովուրդն է, և հավատավոր ժողովուրդը դուրս է դրված եկեղեցու կառավարումից։ Մեր եկեղեցու կառավարման ավանդույթն է ծխական խորհուրդներ, թեմական խորհուրդներ, Ազգային-եկեղեցական ժողով, որը, ի հեճուկս սահմանվածության, չի հրավիրվել»,–ասաց նա։
Նիկոլ Փաշինյանը տեղեկացրեց, որ Ազգային ժողովում ստեղծվելու է քննիչ հանձնաժողով, որն ուսումնասիրելու է Եկեղեցու շուրջ ստեղծված իրավիճակը։ Դրանից հետո նախատեսվում են օրենսդրական փոփոխություններ։
«Հիմա քննիչ հանձնաժողով կստեղծվի և դրա արդյունքում պետք է օրենսդրական փոփոխություններ լինեն, որով եկեղեցու բռնազավթումը պետք է վերացվի, և հավատավորները պետք է լիարժեք մասնակից լինեն եկեղեցու կառավարմանը»,-նշեց նա։
Վարչապետը շեշտեց, որ համայնքները պետք է որոշիչ ազդեցություն ունենան քահանաների նշանակման հարցում, իսկ պետության և Եկեղեցու հարաբերությունները, Սահմանադրության համաձայն, կարգավորվելու են օրենքով։
Անդրադառնալով Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի (Կտրիճ Ներսիսյանի) պաշտոնավարմանը՝ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ նա պետք է հեռանա։
«Կտրիճ Ներսիսյանը պետք է հեռանա։ Ուրիշ տարբերակ չկա, պետք է հեռանա, և պետությունը բոլոր լծակները օգտագործելու է դրա համար… Ինքը սրբապիղծ, եկեղեցապիղծ, կանոնապիղծ և եկեղեցին բռնազավթած մեկն է, և ինքը պետք է հեռանա։ Որպես վարչապետ՝ բոլոր հնարավոր միջոցները ձեռնարկելու եմ… և ոչ միայն որպես վարչապետ, որպես Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հետևորդ»,-նշեց նա։
Այս հայտարարությունը էականորեն տարբերվում է պետություն-եկեղեցի հարաբերությունների շուրջ նախկին քննարկումներից։ Փաշինյանը խոսում է ոչ թե առանձին դեպքի կամ որոշակի որոշման մասին, այլ Եկեղեցու կառավարման ամբողջ մոդելի վերանայման անհրաժեշտության։ Իսկ դա արդեն շատ ավելի լուրջ հարց է, քան սովորական քաղաքական հայտարարությունը։
Ուշագրավ է նաև քննիչ հանձնաժողովի գաղափարը։ Եթե Ազգային ժողովն իսկապես գնա այդ ճանապարհով, ապա խորհրդարանական լսումների ընթացքում բացահայտ կդառնան ոչ միայն Եկեղեցու ներքին կառավարման, այլև վերջին տարիներին դրա շուրջ ծավալված բազմաթիվ հարցեր։ Սա նշանակում է, որ գործը կարող է դուրս գալ մեկ հայտարարության շրջանակից։
Հետևելու արժե, թե ինչպես կարձագանքի Եկեղեցու ղեկավարությունը և արդյոք քննիչ հանձնաժողովի աշխատանքը կհանգեցնի կոնկրետ օրենսդրական նախաձեռնությունների, թե կմնա միայն քաղաքական հայտարարության մակարդակում։
