Արաբական Միացյալ Էմիրությունները ներկայացրել է իր նոր միջմոլորակային առաքելության իջեցվող սարքի նախատիպը, որը պատրաստվում է ութ տարվա ընթացքում ուսումնասիրել Մարսի և Յուպիտերի միջև գտնվող յոթ աստերոիդ։ Տիեզերանավը մեկնարկելու է Ճապոնիայից 2028 թվականի մարտին և անցնելու է շուրջ 5 միլիարդ կիլոմետր ճանապարհ։ Սա երկրի երկրորդ խոշոր միջմոլորակային նախաձեռնությունն է։
MBR Explorer անվանումը կրող հիմնական սարքը ճանապարհին կօգտագործի Վեներայի, Երկրի և Մարսի գրավիտացիոն ուժերը, ինչը թույլ կտա մեծ արագությամբ մոտենալ նախանշված աստերոիդներին և շարժվել դեպի խորը տիեզերք։ Առաքելության հիմնական թիրախը 269 Յուստիցիա աստերոիդն է, որին տիեզերասարքը կհասնի 2036 թվականին։ Այս մարմինն առանձնանում է իր խորը կարմիր երանգով։ Գիտնականները ենթադրում են, որ այն ձևավորվել է Արեգակնային համակարգի ամենահեռավոր սառցե շրջաններում և միայն հետագայում է տեղափոխվել աստերոիդների հիմնական գոտի։ Յուստիցիայի վրա կարող են պահպանված լինել ջրային հանքանյութեր ու օրգանական միացություններ։
Յոթ ամիս ուղեծրում մնալուց հետո հիմնական տիեզերանավից կանջատվի փոքր իջեցվող սարքը։ Այն մակերեսին կբախվի վայրկյանում 15-ից 27 մետր արագությամբ, քանի որ արգելակման համակարգ չունի։ Սարքը գործելու է լիարժեք ինքնավար՝ արհեստական բանականության օգնությամբ, և բախումից առաջ լուսանկարելու է մակերեսը։ Մասնագետները նշում են, որ 2028 թվականի մարտին տրված արձակման երեքշաբաթյա պատուհանը բաց թողնելու դեպքում հաջորդ նմանատիպ հնարավորությունը կլինի միայն 100 տարի անց։
Մեկնարկի համար նախատեսված երեք շաբաթվա պատուհանը գրեթե սխալվելու տեղ չի թողնում ճարտարագետներին։ Ուղեծրային մեխանիկայի այս խիստ հաշվարկը ցույց է տալիս, թե որքան բարդ ու կախյալ են նման առաքելությունները մոլորակների դիրքից։ Եթե թռիչքը տեղի չունենա 2028-ի գարնանը, ծրագիրը փաստացի կփակվի մեր սերնդի համար։
Ուշագրավ է նաև հենց ապարատի բախման սցենարը։ Սարքը փափուկ վայրէջք չի կատարելու, այլ ուղղակի բախվելու է աստերոիդին, ինչը միտումնավոր ընտրված մարտավարություն է ընդերքի չտեսնված շերտերը բացելու համար։ Այստեղ գլխավոր խնդիրը մնում է այն, թե արդյոք տեխնիկան կհասցնի վերջին րոպեների կարևոր տվյալներն անվնաս հասցնել Երկիր։
