Շոտլանդիայի կառավարության ղեկավար Ջոն Սուինին հայտարարել է, որ անկախության վերաբերյալ երկրորդ հանրաքվե անցկացնելու արշավն արդեն սկսվել է։ Այս մասին նա ասել է Աբերդինում Շոտլանդիայի ազգային կուսակցության (SNP) համագումարում ունեցած ելույթում՝ հայտարարելով համազգային Choose Scotland նախաձեռնության մեկնարկի մասին, որը պետք է ընտրողներին համոզի Մեծ Բրիտանիայի կազմից դուրս գալու առավելությունների մեջ։
Սուինին նշել է, որ կուսակցությունը մտադիր է անցկացնել «իր պատմության ամենախնամքով մտածված արշավը»՝ դրա համար հատկացնելով վեցանիշ գումար բրիտանական ֆունտ ստեռլինգով։ Նախաձեռնության նպատակը անկախության համար լայն հանրային աջակցություն ապահովելն է։ «Անկախությունը շատ մոտ է», — հայտարարել է նա՝ հավելելով, որ Շոտլանդիայի, Ուելսի և Իռլանդիայի անկախության կողմնակիցները սկսում են ավելի սերտ համագործակցել, ինչը նա համարում է ազգային շարժման համար բարենպաստ փոփոխությունների նշան։
SNP-ի ղեկավարությունը հույս ունի, որ Մեծ Բրիտանիայում հաջորդ խորհրդարանական ընտրություններում կուսակցությունը կկարողանա զգալիորեն ավելացնել Համայնքների պալատում իր մանդատների թիվը և ստանալ կառավարության ձևավորման վրա ազդելու հնարավորություն։ Եթե ոչ մի քաղաքական ուժ մեծամասնություն չստանա, շոտլանդացի ազգայնականները կարող են հայտնվել այնպիսի դիրքում, որը նրանց թույլ կտա հասնել նոր հանրաքվեի վերաբերյալ բանակցությունների։
Շոտլանդիայի առաջին նախարարի տեղակալ Ջեննի Գիլրութը հայտարարել է, որ կուսակցությունը կողջուներ արտահերթ ընտրությունները, որոնք կարող էին նոր թափ հաղորդել անկախության արշավին։ Պատգամավոր Լարա Բերդը նույնպես կոչ է արել օգտագործել խորհրդարանում հնարավոր ուժային դասավորվածությունը, որպեսզի ապագա Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունից պահանջեն համաձայնեցնել քվեարկության անցկացման ծրագիրը։
Միևնույն ժամանակ, SNP-ի արդյունքների վերաբերյալ կանխատեսումները տարբերվում են։ Այս շաբաթ հրապարակված Electoral Calculus-ի կանխատեսման համաձայն, կուսակցությունը կարող է ստանալ խորհրդարանում 28 տեղ, մինչդեռ այլ հարցումներ թույլ են տալիս նրա ներկայացվածության ավելի զգալի աճ։
Արշավի մեկնարկը ինքնին դեռ չի նշանակում հանրաքվե։ Շոտլանդիայի կառավարությունը չի կարող ինքնուրույն նշանակել քվեարկություն․ դրա համար պահանջվում է Լոնդոնի համաձայնությունը, և հենց այստեղ է, որ Սուինիի հաշվարկը դառնում է ամենախոցելին։ Նա խաղադրույք է կատարում ոչ թե այսօրվա հանրային տրամադրության, այլ հաջորդ խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքի վրա՝ հույս ունենալով, որ կախված խորհրդարանում SNP-ի ձայները կդառնան անհրաժեշտ լծակ։
Բայց հենց այդ հաշվարկն է, որ ամենաանկայունն է։ Electoral Calculus-ի կանխատեսումը՝ 28 տեղ, լուրջ ազդանշան է․ եթե այդ ցուցանիշը մոտենա իրականությանը, ապա «ազդելու հնարավորությունը», որի մասին խոսում է կուսակցությունը, կարող է մնալ միայն տեսական։ Մյուս հարցումների ավելի լավ պատկերը դեռ չի երաշխավորում, որ ընտրողը պատրաստ է քվեարկել անկախության օրակարգի, այլ ոչ թե առօրյա խնդիրների շուրջ։
Բերնհեմի կոչը՝ հեռանալ սահմանադրական հարցից և զբաղվել կենսապահովման ծախսերով, ըստ էության հուշում է, թե որտեղ է ընթերցողի իրական ուշադրությունը։ Եթե տնտեսական ճնշումը չթուլանա, անկախության արշավի ամենաուժեղ փաստարկը կարող է դառնալ ոչ թե ինքնիշխանությունը, այլ դժգոհությունը։ Այդ դեպքում հարցը կլինի ոչ թե՝ «արդյո՞ք Շոտլանդիան կարող է անկախանալ», այլ՝ «արդյո՞ք ընտրողը դա համարում է առաջնահերթ»։
