Վենեսուելայի ընդդիմության առաջնորդ և Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Մարիա Կորինո Մաչադոն վերադարձել է հայրենիք։ Այս մասին նրա ներկայացուցիչ Դավիդ Սմոլանսկին հայտնել է The New York Times-ին, իսկ լրագրող Թոնի Ֆրանխի Մավադը հրապարակել է լուսանկարներ, որոնք արվել են կիրակնօրյա պատարագի ժամանակ՝ Լարա նահանգի Դիվինա Պաստորա սրբավայրում։ Լուսանկարներում Մաչադոն երևում է «Վենտե Վենեսուելա» կուսակցության ղեկավարների ուղեկցությամբ։
Վերադարձի մասին հայտնել է նաև նախագահի ընդդիմադիր նախկին թեկնածու Էդմունդո Գոնսալեսը։ «Նրա հետ վերադառնում է նաև մեր ինքնիշխան ձայնը՝ այս գործընթացը ղեկավարելու և ճիշտ ուղղությամբ առաջնորդելու համար։ Շատ շուտով ես կլինեմ ձեր և նրա կողքին, որպեսզի մեր երկիրն իսկապես առաջ շարժվի դեպի ազատություն»,– X-ի իր միկրոբլոգում գրել է Գոնսալեսը։ Մաչադոն ևս կարճ գրառում է արել՝ «Ես այստեղ եմ։ Ձեզ հետ»։
Դեռևս հունիսին Bloomberg գործակալությունը, հղում անելով իր աղբյուրներին, հայտնել էր Մաչադոյի՝ հայրենիք վերադառնալու ծրագրերի մասին։ Ամերիկացի մի քանի պաշտոնյաներ նրան զգուշացրել էին, որ վերադարձը կարող է բախումների հանգեցնել երկրի գործող իշխանությունների հետ, սակայն Դոնալդ Թրամփի վարչակազմի մի շարք ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոն, ընդհակառակը, աջակցում էին այդ գաղափարին։
Նիկոլաս Մադուրոյի կառավարությունը վերջին տասը տարիներին Մաչադոյին արգելել էր լքել երկիրը։ Այդուհանդերձ, նա գաղտնի հեռացել էր Վենեսուելայից և 2025 թվականի դեկտեմբերին ժամանել Օսլո, որտեղ նրան փոխանցվել էր նույն թվականի հոկտեմբերին շնորհված Խաղաղության Նոբելյան մրցանակը։ Մինչ այդ Մաչադոն գրեթե մեկ տարի թաքնվել էր Վենեսուելայում՝ խուսափելով իր նկատմամբ տրված ձերբակալման օրդերի կատարումից։
Մրցանակը նրան շնորհվել էր «Վենեսուելայի ժողովրդի ժողովրդավարական իրավունքների պաշտպանության ուղղությամբ անխոնջ աշխատանքի և բռնապետությունից ժողովրդավարության արդար ու խաղաղ անցման հասնելու համար մղվող պայքարի համար»։ Ավելի ուշ Մաչադոն մեդալը փոխանցել էր ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփին, որը նախկինում մի քանի անգամ դժգոհել էր, որ մրցանակն իրեն չեն շնորհել։ Նոբելյան հանձնաժողովից, սակայն, հայտնել էին, որ մրցանակը չի կարող փոխանցվել։
Մաչադոյի վերադարձը հենց այն պահին, երբ նա արդեն ստացել է Նոբելյան մրցանակը և մեդալը փոխանցել Թրամփին, ցույց է տալիս, թե ինչպես են անձնական խորհրդանիշները դառնում արտաքին քաղաքականության գործիք։ Նա վերադարձել է ոչ թե թաքուն, ինչպես հեռացել էր, այլ հրապարակային պատարագի՝ կուսակցական ղեկավարների ուղեկցությամբ։ Սա տարբերություն է, որը դժվար թե պատահական լինի։
Ուշադրության է արժանի նաև Գոնսալեսի ձևակերպումը՝ նա խոսում է «մեր ինքնիշխան ձայնի» վերադարձի մասին և խոստանում շուտով կանգնել Մաչադոյի կողքին։ Այսինքն՝ ընդդիմությունը փորձում է վերադարձը ներկայացնել ոչ թե որպես մեկ մարդու քայլ, այլ որպես գործընթացի վերսկսում։
Իսկ ամենամեծ անհայտությունը մնում է իշխանությունների արձագանքը։ Մաչադոյի նկատմամբ ձերբակալման օրդերը, որից նա մեկ տարի թաքնվել էր, պաշտոնապես չեղարկված լինելու մասին տեղեկություն չկա։ Թե ինչ կանի Մադուրոյի կառավարությունն այս իրավիճակում, և արդյոք ԱՄՆ-ի աջակցությունը կազդի դրա վրա, դեռ պարզ չէ։
