Երկրի մակերևույթի տակ գոյություն ունի հսկայական ստորգետնյա սնկային ցանց, որի մասշտաբները նախկինում քանակապես չէին գնահատվել։ Միջազգային գիտնականների խումբն առաջին անգամ ստեղծել է այս համակարգի գլոբալ քարտեզը՝ ցույց տալով, որ միկորիզային սնկային կառույցների ընդհանուր երկարությունը կարող է հասնել մոտ 110 կվադրիլիոն կիլոմետրի։ Աշխատանքը հրապարակվել է Science ամսագրում։
Խոսքը վերաբերում է արբուսկուլյար միկորիզային սնկերին (AM fungi)՝ հողային սնկերի խմբին, որոնք սիմբիոզ են ձևավորում բույսերի արմատների հետ։ Դրանց նուրբ թելերը, որոնք կոչվում են հիֆեր, թափանցում են հողի մեջ և ապահովում նյութերի փոխանակություն. սնկերը բույսերին փոխանցում են ջուր և հանքային տարրեր, իսկ դրա դիմաց ստանում են ածխածին, որն առաջանում է ֆոտոսինթեզի գործընթացում։ Այս տեսակի փոխազդեցությունը հիմնարար է ցամաքային էկոհամակարգերի համար. գնահատականներով, բույսերի բոլոր տեսակների մոտ 70%-ը կախված է միկորիզային կապերից՝ նորմալ աճի և գոյատևման համար։
Չնայած էկոհամակարգերի գործունեության մեջ այս սնկերի առանցքային դերին, մինչ այժմ գոյություն չի ունեցել դրանց տարածվածության քանակական գլոբալ գնահատական։ Նախորդ աշխատանքները հիմնականում դիտարկում էին հողում միկրոբային համայնքների բազմազանությունը, սակայն թույլ չէին տալիս վերականգնել ողջ ցանցի խտությունն ու աշխարհագրական կառուցվածքը։
