Եվրոպայում հաճախակի դարձող շոգերը ստիպում են մարդկանց զանգվածաբար օդորակիչներ գնել։ Հունիսին 40 աստիճանից բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում Ֆրանսիայի խանութներում սարքերը վայրկյանների ընթացքում սպառվել են։ Միջազգային էներգետիկ գործակալությունը կանխատեսում է, որ մինչև 2050 թվականը տնային տնտեսությունների երկու երրորդը կունենա օդորակիչ։
Քաղաքական գործիչները հաճախ օդորակումը դարձնում են քաղաքական պայքարի գործիք։ Մի կողմից՝ աջերը խոստանում են տարածել դրանք, մյուս կողմից՝ ձախերը մտավախություն ունեն, որ դրանք հասանելի կլինեն միայն հարուստներին։ Այս պահին եվրոպացիների միայն 20 տոկոսն ունի օդորակիչ, մինչդեռ ԱՄՆ-ում այդ ցուցանիշը 90 տոկոս է։
Օդորակիչներն օգնում են պահպանել արտադրողականությունը և նույնիսկ փրկել կյանքեր։ 2019 թվականին դրանք կանխել են 65-ից բարձր տարիքի մարդկանց մոտ 200,000 վաղաժամ մահ։ Սակայն սովորական սարքերը մեծացնում են էներգիայի սպառումը և նպաստում գլոբալ տաքացմանը։ Դրանց օգտագործած էլեկտրաէներգիան արդեն կազմում է աշխարհի արտանետումների 3 տոկոսը։
Ներկայիս օդորակիչները աշխատում են սառնագենտների միջոցով, որոնք հաճախ վնասակար են շրջակա միջավայրի համար։ Եվրամիությունն արդեն սահմանափակել է դրանց կիրառումը։ Գիտնականները փորձում են գտնել այլընտրանք, օրինակ՝ պինդ մարմնային հովացումը։ Նիկել-տիտանային համաձուլվածքների ձգման և սեղմման միջոցով հնարավոր է ստանալ սառեցման էֆեկտ՝ առանց վտանգավոր գազերի։
Գերմանիայի և Իռլանդիայի հետազոտողները աշխատում են նման նախատիպերի վրա։ Կան նաև մագնիսական դաշտեր կամ պլաստիկ բյուրեղներ օգտագործող տեխնոլոգիաներ։ Այս նորարարությունները դեռ փորձարկման փուլում են, բայց կարող են արմատապես փոխել ոլորտը։
Փորձագետները խորհուրդ են տալիս առաջնահերթությունը տալ շենքերի հովացմանը՝ ծառերի, ստվերի և բնական օդափոխության միջոցով։ Փարիզի օրինակը ցույց է տալիս, որ գետի ջրով սառեցման ցանցերը նույնպես կարող են արդյունավետ լինել։ Քաղաքականություն մշակողները ստիպված են լինելու հարմարվել նոր իրականությանը։

