Մեր օրերում արտաքին փայլը և ուրիշների ուշադրությունը գրավելու ձգտումը դարձել են լուրջ հասարակական խնդիր։ Ցուցամոլությունը ներթափանցել է մեր առօրյա և խաթարում է հայկական ավանդական արժեքները՝ համեստությունը, ազնվությունն ու աշխատասիրությունը։
Մարդիկ հաճախ գերադասում են արտաքին տեսքը ներքին բովանդակությունից։ Նրանք չեն բավարարվում լավը լինելով, այլ ցանկանում են բարի երևալ։ Սա հանգեցնում է սուտ շքեղության ցուցադրման՝ նույնիսկ մեծ զոհողությունների գնով։
Ցուցամոլության ամենավառ օրինակը հարսանիքներն են։ Շատերը փորձում են կազմակերպել «ամենաճոխ» արարողությունը։ Եղել է դեպք, երբ ընտանիքը վաճառել է տունը, որպեսզի որդու հարսանիքը շքեղ անցնի։ Սա ողբերգական է, քանի որ մնայունը զոհվում է անցողիկի համար։
Սա ոչ միայն նյութական, այլև բարոյական խնդիր է։ Երբ մարդ ապրում է ուրիշների գնահատանքի համար, նա հեռանում է իր ներքին ճշմարտությունից։ Նոր Կտակարանը զգուշացնում է, որ բարի գործերը պետք է լինեն անկեղծ, այլ ոչ թե ուրիշներին երևալու համար։
Ամենավտանգավորը երիտասարդ սերնդի վրա ազդեցությունն է։ Եթե երիտասարդը տեսնում է, որ հասարակությունը գնահատում է միայն փայլը, ապա նա էլ է ձգտում դրան։ Այդ ժամանակ գիտելիքն ու աշխատասիրությունը դառնում են երկրորդական։
Մենք պետք է մերժենք դատարկ ցուցամոլությունը։ Միայն այդ դեպքում կվերադառնանք այն արժեքներին, որոնք պահպանել են մեր ժողովրդին։ Կյանքը պետք է հիմնվի ոչ թե երևալու, այլ ճշմարտապես լինելու վրա։
