Երևանում այսօր օդի ջերմաստիճանը 12 աստիճան Ցելսիուս է, իսկ COP17-ի նախապատրաստական աշխատանքներն ակտիվ փուլում են։
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն անդրադարձել է բազմաթիվ թեմաների՝ սկսած ջրային ոլորտի բարեփոխումներից մինչև միջազգային հարաբերություններ։ Նա ընդգծել է, որ անհրաժեշտ է ձևավորել ջրային ոլորտի բարեփոխումների ճանապարհային քարտեզ, ինչպես նաև նշել, որ Ռուսաստանի հետ քննարկվում է Երևանի մետրոյի «Աջափնյակ» կայարանի կառուցմանը նրանց մասնակցության հարցը, թեև Հայաստանը չի առարկի, եթե Ռուսաստանը որոշի դուրս բերել իր ռազմաբազան, բայց ինքը նման հարց չի բարձրացրել։
Վարչապետն անդրադարձել է նաև ներքին օրակարգին՝ նշելով, որ Երևան ՔԿՀ-ն էլ վատ տեղ չէ՝ փոխարինելու Պալմա դե Մայորկայի կուրորտներին, իսկ առանց ԵՄ-ի մասին այդ օրենքի, խեղճացած կհետևեին հայտարարություններին, թե Հայաստանը գնալու տեղ չունի։
Ըստ Փաշինյանի՝ Հայաստանին հնարավոր չէ հանրաքվե պարտադրել, և նա ուղիղ ասում է դա։ Նա իրեն համարում է ժողովրդի ներկայացուցիչը, ով վերջ է տալու բոլոր նախկին և ներկա կոռուպցիոներներին, որոնք չեն կարողանա թաքնվել պատգարակի տակ՝ անկախ նրանից, թե որքան միլիարդներ են գողացել Հայաստանից։
Ադրբեջանի նախագահի հետ քննարկվել են օրակարգի բոլոր հարցերը, սակայն Սահմանադրության թեման այդ քննարկումների մեջ չի եղել։
Վարչապետը առաջարկել է նյարդը հանել, քանի որ համոզված է, որ խնդիրը լավագույնս կլուծվի, և նրա համոզմունքն ավելի մեծ է, քան ցանկացած կասկած։
Նարեկ Նալբանդյանի վերաբերյալ Փաշինյանը նշել է, որ վերջինս ահավոր նյարդայնացնում է իրեն, և արձագանքը շատ դաժան է լինելու, իսկ ընտանիքում բռնության մասին խոսելը խոցելի թեմա է, բայց դրա ներկայությունը խոցելի չէ, այդ իսկ պատճառով պետք է առերեսվել այդ երևույթի հետ։
Աննա Հակոբյանի՝ ընտանիքում բռնության կանխարգելման արշավի շրջանակներում մշակվել է նախագծերի փաթեթ, իսկ գործերը լավ են ընթանում, քանի որ մինչև տարեվերջ կավարտվի 303 դպրոցի կառուցում կամ հիմնանորոգում։
Վարչապետը պատասխանել է լրագրողների հարցերին, նշել, որ Հայաստանը սկսել է ընկալվել որպես ամենաորակյալ չիր արտադրող երկիր, իսկ արտահանման խնդիրը լուծված է, և աջակցությունը շարունակվում է, ինչպես նշել է Պապոյանը։
Սա վարչապետի ասուլիսներից մեկն է, որտեղ մեկ հարթակում միախառնվում են ինչպես համաշխարհային նշանակության գագաթաժողովի նախապատրաստությունը, այնպես էլ ներքին օրակարգի ամենացավոտ կետերը։
Ուշագրավ է, որ ռազմաբազայի կամ քրեակատարողական հիմնարկի մասին խոսելիս Փաշինյանն օգտագործում է նույն ուղիղ և առանց ենթատեքստի ոճը, ինչ որ ջրային ոլորտի ռազմավարության դեպքում, ինչը հարց է առաջացնում՝ արդյոք սա քաղաքական նոր մշակույթ է, թե՞ այլ բան։
Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի «նյարդը հանելու» և կոռուպցիոներների հետ վերջնական հաշվեհարդար տեսնելու հռետորաբանությունը, որը մինչ այժմ հայաստանյան քաղաքական դիսկուրսում այդքան կոնկրետ չէր արտահայտվում և կարող է վկայել իշխանության ռազմավարության փոփոխության մասին՝ հատկապես COP17-ի նախաշեմին։
