Ուկրաինան անօդաչու թռչող սարքերով կրկին հարվածել է Ռուսաստանի ամենամեծ՝ Օմսկի նավթավերամշակման գործարանին։ Այս մասին տեղեկությունը տարածվել է տելեգրամյան մոնիտորինգային ալիքներով, որոնց հղումով էլ հայտնել է «Ազատության» ռուսական ծառայությունը։
Օմսկի նահանգապետ Վիտալի Խոցենկոն գրել է, որ հակաօդային պաշտպանության ուժերը «հետ են մղում թշնամու հարձակումը», սակայն այլ մանրամասներ նա չի հաղորդել։ Տեղի բնակիչները սոցցանցերում հայտնում են, որ նավթավերամշակման գործարանի մոտ պայթյուններ են լսվում և ծուխ է նկատվում, իսկ Օմսկում անօդաչու թռչող սարքի մասին տագնապ է հայտարարվել։ Պայթյուններ և տագնապի ազդանշաններ են լսվում նաև քաղաքի այլ մասերում։
«Օմսկի քաղաքացիական դիմադրություն» տելեգրամյան ալիքը հաղորդում է համալսարանների և քոլեջների ուսանողների բողոքների մասին, որ նրանց մերժում են տարհանել՝ չնայած օդային հարձակման ազդանշաններին։ «Դասախոսը շարունակում է դասախոսություններ կարդալ, մինչ ազդանշանները հնչում են, և ուսանողներին խնդրում են նստել և գրառումներ անել», – գրում է ալիքը։ Ուսանողները պնդում են, որ սա առաջին դեպքը չէ, որ նման բան է պատահում առնվազն տասնյակ ուսումնական հաստատություններում։
Օմսկի նավթավերամշակման գործարանը առաջին անգամ ուկրաինական անօդաչու թռչող սարքերի զանգվածային հարձակմանն է ենթարկվել այս տարվա հուլիսի 6-ին, որից հետո գործարանը դադարեցրել է գործունեությունը։ Օմսկից մինչև Ուկրաինայի սահման հեռավորությունը ավելի քան 2500 կիլոմետր է։
Օմսկի գործարանը Ռուսաստանի ամենամեծ նավթավերամշակման գործարանն է՝ տարեկան մոտ 21 միլիոն տոննա հզորությամբ։ 2026 թվականի գարնանը և ամռանը ուկրաինական ուժերը հարվածներ հասցրին, երբեմն բազմակի, Ռուսաստանի եվրոպական մասում գտնվող բոլոր խոշոր նավթավերամշակման գործարաններին։ Ռուսաստանի շատ շրջաններում վառելիքի պակաս առաջացավ՝ մասամբ այդ հարվածներից հետո նավթավերամշակման գործարանների աշխատանքի դադարեցման պատճառով։
Այս հարվածը ցույց է տալիս, որ ուկրաինական անօդաչուները կարող են հասնել նաև Ռուսաստանի խորքերը՝ սահմանից ավելի քան 2500 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Խնդիրն այն է, որ Օմսկի գործարանը երկրի ամենամեծ նավթավերամշակման հզորությունն ունի՝ տարեկան մոտ 21 միլիոն տոննա, և դրա կրկնակի դադարեցումը կարող է լուրջ ազդեցություն ունենալ վառելիքի շուկայի վրա։ Հուլիսի 6-ից հետո գործարանն արդեն իսկ կանգ էր առել, և հիմա հարց է առաջանում, թե որքան արագ հնարավոր կլինի վերականգնել աշխատանքը։
Ուշադրության արժանի է նաև այն, որ տեղի ուսանողները բողոքում են տարհանման մերժումից՝ չնայած օդային հարձակման ազդանշաններին։ Սա արդեն ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքացիական պաշտպանության հարց է, որը կարող է ազդել բնակչության տրամադրությունների վրա։ Ռուսաստանի շատ շրջաններում վառելիքի պակասն արդեն իսկ զգացվել է այս տարվա ընթացքում, և նման հարվածները կարող են սրել այդ իրավիճակը։
Դեռևս անհայտ է, թե կոնկրետ ինչ վնաս է հասցվել գործարանին այս անգամ, և արդյոք դա կհանգեցնի արտադրության նոր դադարեցման։ Հստակ չէ նաև, թե ինչպես կարձագանքի ռուսական կողմը՝ հաշվի առնելով, որ հակաօդային պաշտպանությունը, ըստ նահանգապետի, դեռ «հետ է մղում» հարձակումը։
