Հայաստանը հաղթեց Մալթայում անցկացված «Մանկական Եվրատեսիլ 2026» երգի մրցույթում։ Նարեն «Boo!» երգով ստացավ ընդհանուր 202 միավոր՝ զգալիորեն առաջ անցնելով երկրորդ տեղը զբաղեցրած Ֆրանսիայից, որն ուներ 114 միավոր։
Ազգային ժյուրիների քվեարկության արդյունքում Հայաստանը վաստակեց 103 միավոր։ Առավելագույն՝ 12 միավոր, Հայաստանին տվեցին Կիպրոսն ու Ալբանիան, իսկ Հայաստանի ազգային ժյուրին նույնքան միավոր շնորհեց Կիպրոսին։
Այս տարվա մրցույթն անցկացվում էր «Միացի՛ր տոնախմբությանը» կարգախոսով, որը ներշնչված էր Մալթայի ավանդական գյուղական տոնակատարություններից։ Դրանք ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ցանկում և համայնքներին միավորում են երաժշտության, հրավառությունների ու զարդարանքների միջոցով։
Հայաստանն «Մանկական Եվրատեսիլ»-ին առաջին անգամ մասնակցել է 2007 թվականին։ Այդ տարի «Արևիկ» խումբը զբաղեցրել էր երկրորդ տեղը՝ հաղթողին զիջելով ընդամենը մեկ միավորով։ Հայաստանի առաջին հաղթանակը գրանցվեց 2010 թվականին, երբ Վլադիմիր Արզումանյանը հաղթեց «Մամա» երգով, իսկ երկրորդը՝ 2021-ին, երբ մրցույթում հաղթեց Մալենան։
Նախորդ տարի Հայաստանը ներկայացնող 12-ամյա Ալբերտ Արմենակյանը «Brave Heart» երգով զբաղեցրել էր չորրորդ տեղը՝ հավաքելով 175 միավոր։ Այդ մրցույթում հաղթել էր Ֆրանսիան ներկայացնող Լու Դելյոզը՝ «Ce monde» երգով։
Ի տարբերություն մեծերի «Եվրատեսիլի»՝ «Մանկական Եվրատեսիլի» կանոնները չեն պարտադրում, որ հաղթող երկիրը հաջորդ տարի հյուրընկալի մրցույթը․ այն կարող է նաև հրաժարվել այդ իրավունքից։
Հայաստանի հաղթանակը լրացնում է երկրի հաջողությունների շարքը «Մանկական Եվրատեսիլում», որտեղ առաջին մասնակցությունից ի վեր հայ ներկայացուցիչները պայքարել են նաև մրցանակային տեղերի համար։ 2007 թվականի երկրորդ տեղը, 2010-ի առաջին հաղթանակն ու 2021-ի արդյունքն արդեն մրցույթի հայկական պատմության մաս են, իսկ այս տարվա արդյունքը այդ շարքին նոր հաղթանակ է ավելացնում։
Այս մրցույթի առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ ժյուրիի գնահատականները կարելի է դիտարկել ընդհանուր արդյունքի համատեքստում, ոչ թե որպես առանձին վերջնական չափանիշ․ Հայաստանի 103 միավորը ազգային ժյուրիներից ընդհանուր 202 միավորի միայն մի մասն էր։ Մյուս կարևոր հանգամանքն այն է, որ հաղթանակը ինքնաբերաբար չի նշանակում հաջորդ մրցույթը հյուրընկալելու պարտավորություն։ Հետևաբար Հայաստանի հաղթանակից հետո մրցույթի անցկացման վայրի հարցը մնում է առանձին որոշում։
