Բաքվի ծանր հանցագործությունների դատարանը Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի աշխատակազմի նախկին ղեկավար Ռամիզ Մեհդիևին դատապարտել է 14 տարվա ազատազրկման՝ մի քանի մեղադրանքով, այդ թվում՝ պետական դավաճանության համար։ Սակայն, հաշվի առնելով 87-ամյա Մեհդիևի տարիքն ու առողջական ծանր վիճակը, դատարանը որոշել է պատիժը կիրառել պայմանական։
Ադրբեջանի պետական անվտանգության ծառայությունը Մեհդիևի դեմ քրեական գործ էր հարուցել 2025 թվականի հոկտեմբերին։ Նրան մեղադրանքներ են առաջադրվել հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի լվացման, պետական դավաճանության, ինչպես նաև իշխանությունը բռնի զավթելու կամ երկրի սահմանադրական կարգը բռնի կերպով փոխելու ուղղությամբ գործողություններ կատարելու համար։
Այս տարվա փետրվարին պետանվտանգության ծառայությունը գործի մանրամասներ էր հրապարակել՝ պնդելով, որ Մեհդիևը Ռուսաստանի օգնությամբ փորձել է պետական հեղաշրջում կազմակերպել։ Ծառայությունը հրապարակել էր նրա մի քանի հեռախոսազրույցների ձայնագրություններ, որոնցից մեկում նախկին պաշտոնյան ռուսերենով խոսում է մի կնոջ հետ և առաջարկում իր ծրագիրը փոխանցել ենթադրաբար ռուսական հատուկ ծառայությունների աշխատակցին։
Մեհդիևի պատրաստած առաջարկը վերաբերում էր Ադրբեջանում պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպմանը։ Ըստ ադրբեջանական լրատվամիջոցների՝ 2025 թվականի օգոստոս-սեպտեմբերին կազմված փաստաթղթում ներկայացված էր նաև հնարավոր պետական հեղաշրջումից հետո երկրի կառավարման նոր մոդելը։
Ռամիզ Մեհդիևը 1995-2019 թվականներին ղեկավարել է Ադրբեջանի նախագահի աշխատակազմը։ Նույն քրեական գործի շրջանակում նրա նախկին օգնական Էլդար Ամիրովը ևս դատապարտվել է ազատազրկման՝ առանձնապես ծանր հանցագործությունների, այդ թվում՝ պետական դավաճանության և իշխանության բռնի զավթմանն ուղղված գործողությունների համար։ Նա ստացել է վեց տարվա ազատազրկում և պատիժը կկրի ընդհանուր ռեժիմի ուղղիչ հիմնարկում։
Մեհդիևի գործը ուշադրություն է գրավում ոչ միայն առաջադրված մեղադրանքների ծանրությամբ, այլև նրա նախկին պաշտոնով։ Գրեթե քառորդ դար Ադրբեջանի նախագահի աշխատակազմը ղեկավարած մարդու դեմ պետական դավաճանության և իշխանությունը բռնի զավթելու մեղադրանքները վերաբերում են երկրի պետական կառավարման ամենաբարձր մակարդակին։ Այդուհանդերձ, մեղադրանքների բովանդակությունը պետք է տարբերել դատարանի հաստատած փաստերից․ հրապարակված տեղեկությունները նկարագրում են իրավապահների վարկածը, իսկ հեռախոսազրույցների ձայնագրություններն ինքնին ամբողջ գործի գնահատման համար բավարար չեն։
Առանձին ուշադրության է արժանի պատժի պայմանական կիրառումը՝ հաշվի առնելով Մեհդիևի տարիքն ու առողջական վիճակը։ Սա ցույց է տալիս, որ դատավճռի դեպքում նշանակված պատիժն ու դրա փաստացի կրումը կարող են տարբեր լինել։ Գործի հետագա գնահատման համար էական են նաև դատավճռի իրավական հիմնավորումները և մեղադրանքների վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները, որոնք թույլ կտան ավելի հստակ հասկանալ՝ ինչ ապացույցների վրա է հիմնվել որոշումը։
