NASA-ի «Ջեյմս Ուեբբ» տիեզերական աստղադիտակի խորը տիեզերքի պատկերների ուսումնասիրության ժամանակ Միսուրիի համալսարանի հետազոտողները հայտնաբերել են վաղ տիեզերքում գտնվող 300 անսովոր պայծառ օբյեկտ։ Դրանք կարող են լինել գալակտիկաներ, սակայն գիտնականները դեռ չեն կարող հաստատել դրանց բնույթը։
Այս օբյեկտների պայծառությունը հատկապես ուշագրավ է, քանի որ Մեծ պայթյունից անմիջապես հետո ձևավորվող գալակտիկաները, ըստ գործող մոդելների, պետք է համեմատաբար թույլ լուսարձակեին՝ հաշվի առնելով աստղերի ձևավորման արագությունը։ Հայտնաբերված թեկնածուները, սակայն, շատ ավելի պայծառ են, քան կանխատեսում են այդ մոդելները։
Հետազոտողները օբյեկտները գտնելու համար կիրառել են «dropout» մեթոդը, որը թույլ է տալիս հայտնաբերել կարմիր ալիքների տիրույթում երևացող, բայց ավելի կարճ՝ կապույտ ալիքներում չերևացող աղբյուրներ։ Սա ցույց է տալիս, որ դրանք չափազանց հեռու են և մեզ հասնող լույսը տիեզերքը ներկայացնում է ավելի քան 13 միլիարդ տարի առաջվա վիճակում։
Օբյեկտների հեռավորությունը գնահատելու համար գիտնականները ուսումնասիրել են դրանց պայծառությունը տարբեր ալիքների երկարություններում՝ որոշելով կարմրաշեղումը, տարիքը և զանգվածը։ «Ջեյմս Ուեբբի» մոտ ինֆրակարմիր և միջին ինֆրակարմիր գործիքները նախատեսված են հենց հեռավոր տիեզերքից եկող թույլ լույսը հայտնաբերելու համար։
Հաջորդ փուլում հետազոտողները նախատեսում են իրականացնել թիրախային սպեկտրոսկոպիկ դիտարկումներ՝ կենտրոնանալով ամենապայծառ աղբյուրների վրա։ Եթե դրանցից թեկուզ մի քանիսը հաստատվի որպես վաղ գալակտիկաներ, արդյունքը կարող է վերանայել պատկերացումները, թե որքան արագ են ձևավորվել տիեզերքի առաջին կառուցվածքները։ Հետազոտությունը հրապարակվել է հունիսի 27-ին «The Astrophysical Journal»-ում։
Այս հայտնագործության հիմնական հետաքրքրությունը միայն հայտնաբերված օբյեկտների մեծ թիվը չէ։ Խնդիրը դրանց անսովոր պայծառությունն է, քանի որ եթե դրանք իսկապես վաղ գալակտիկաներ լինեն, ապա դրանց գոյությունը պետք է համադրվի այն պատկերացումների հետ, որոնցով գիտնականները նկարագրում են առաջին աստղերի և գալակտիկաների ձևավորումը։ Այստեղ դեռ պետք է զգուշությամբ վերաբերվել վերջնական եզրակացություններին, քանի որ հետազոտողները դեռ չեն հաստատել, թե այդ 300 աղբյուրներից որոնք են իրականում գալակտիկաներ։
Հաջորդ սպեկտրոսկոպիկ դիտարկումները հենց այդ պատճառով առանցքային են լինելու․ դրանք հնարավորություն կտան ավելի հստակ որոշել աղբյուրների բնույթն ու հեռավորությունը։ Եթե թեկնածուների մի մասը հաստատվի, հետազոտությունը ոչ միայն նոր օբյեկտներ կավելացնի վաղ տիեզերքի քարտեզին, այլև կստիպի ավելի մանրամասն վերանայել, թե որքան արագ կարող էին ձևավորվել առաջին տիեզերական կառույցները։

