Մոսկվայից Հայաստան ընտրությունների օրը ժամանած Հովհաննես Սահակյանն արդեն շուրջ երեք ամիս է՝ չի կարողանում վերադառնալ իր բնակության վայր։ Դեպքը տեղի է ունեցել այն բանից հետո, երբ նա «Զվարթնոց» օդանավակայանից փորձել է մեկնել Մոսկվա, սակայն իրավապահները նրան ձերբակալել են։
Քննչական կոմիտեն քրեական վարույթ է նախաձեռնել՝ հանցագործության մասին չհայտնելու հատկանիշներով։ Մեղադրանք առաջադրելուց հետո նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել երկրից բացակայելու արգելքը։ Այսօր Սահակյանի պաշտպանը դատական կարգով վիճարկում է կիրառված սահմանափակումները՝ սպասելով Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմանը։
Նախաքննությունը, սակայն, հարուցված վարույթի շրջանակում էական առաջընթաց չի գրանցում։ Դեպքի օրը հարցազրույցում Հովհաննես Սահակյանը նշել էր, որ եկել է ընտրությանը մասնակցելու և նույն օրն էլ պատրաստվում է վերադառնալ, քանի որ չի ցանկանում երեխաների հետ բարդ իրավիճակներում հայտնվել։ Չնայած այս մտադրությանը՝ նա դեռ Հայաստանում է։ Քրեական վարույթի ընթացքի և նախաքննական մարմնի կողմից ձեռք բերված նոր հանգամանքների վերաբերյալ պաշտոնական տեղեկատվություն առայժմ չկա։
Այս իրավիճակը մտահոգիչ է հատկապես նախաքննության ձգձգման տեսանկյունից։ Երբ քաղաքացին երեք ամիս շարունակ զրկված է իր բնակության վայր վերադառնալու հնարավորությունից, իսկ գործի ընթացքը մնում է նույն փուլում, հարցեր են առաջանում իրավական գործընթացների արդյունավետության և խափանման միջոցների համաչափության շուրջ։
Կարևոր է հետևել՝ արդյոք Վերաքննիչ դատարանի միջամտությունը կփոխի սահմանափակումների բնույթը։ Նախաքննական մարմնի լռությունը գործի մանրամասների վերաբերյալ միայն խորացնում է անորոշությունը, քանի որ հանրությունը շարունակում է տեղյակ չլինել, թե կոնկրետ ի՞նչն է խոչընդոտում վարույթի առաջխաղացմանը։
