Ռուսական և ուկրաինական զորքերը մարտական գործողություններ են իրականացնում ոչ միայն ցամաքում և օդում, այլև ստորգետնյա գազատար խողովակներում։ Անօդաչու թռչող սարքերի հարվածներից խուսափելու և հակառակորդի թիկունք ներթափանցելու նպատակով երկու կողմերն էլ սկսել են օգտագործել նախկինում գազի տեղափոխման համար ծառայած խողովակաշարերի լայն ցանցը, որն անցնում է մարտական գործողությունների ողջ գոտու տակով։
Ուկրաինայի ազգային գվարդիայի հրամանատար Իգոր Օբոլենսկու խոսքով՝ խոցման գոտին օրեցօր ընդլայնվում և ավելի վտանգավոր է դառնում, ինչի պայմաններում գետնի տակ տեղաշարժվելը կարևոր մարտավարական հնարավորություն է։ Ռուսական զորքերը խողովակաշարերն օգտագործել են դեռևս 2025 թվականի մարտին՝ Կուրսկի մարզի Սուջա քաղաքի համար մղվող մարտերի ընթացքում, երբ հարյուրից մինչև մի քանի հարյուր զինվորականներ մի քանի կիլոմետր անցել և դուրս են եկել ուկրաինական ուժերի թիկունք, իսկ հետագայում նման մարտավարություն կիրառվել է նաև Դոնեցկի և Խարկովի մարզերում։
Հրապարակված տվյալների համաձայն՝ խողովակաշարերի ցանցը ներառում է առնվազն 57 պողպատե խողովակ, որոնց մեծ մասի տրամագիծը մեկից երկու մետր է, և որոնք տասնամյակներ շարունակ օգտագործվել են Սիբիրից գազ տեղափոխելու համար, մինչև որ տարանցումը դադարեցվեց։ Ստորգետնյա մարտերը զինվորականների համար ծայրահեղ ծանր պայմաններ են ստեղծում, որտեղ թունելներում կան քիմիական նյութեր և սուր հոտ, պայթյունների հետևանքով դժվարանում է շնչելը, իսկ մետաղական խողովակների ներսում կրակոցներն ու նռնակների պայթյունները լրացուցիչ վտանգ են ներկայացնում, ստիպելով մարդկանց օգտագործել հակագազեր և թթվածնի բալոններ։
Հոկտեմբերին «Խարտիա» կորպուսը հյուսիսարևելյան հատվածում վերականգնել է խողովակաշարերի շուրջ 14 կիլոմետրի նկատմամբ վերահսկողությունը, ինչը բնութագրվել է որպես նման պայմաններում իրականացված առաջին հաջող հակահարձակում, թեև ցանցն ամբողջությամբ վերահսկելու համար դեռ բազմաթիվ գործողություններ են անհրաժեշտ։
Ստորգետնյա խողովակաշարերի վերածումը մարտական գոտիների ցույց է տալիս ժամանակակից պատերազմների անկանխատեսելի և մարդկային առումով ծայրահեղ ծանր բնույթը։ Երբ անօդաչու թռչող սարքերի հետախուզությունը վերգետնյա տեղաշարժը դարձնում է գրեթե անհնարին, բանակները ստիպված են փնտրել նորագույն և միաժամանակ վտանգավոր այլընտրանքներ։
Այս զարգացումները հստակ ցույց են տալիս հակամարտության տեխնիկական փոխակերպումը։ Անհասկանալի է մնում, թե ինչպես են երկու կողմերը հետագայում կարգավորելու թունելային անվտանգության և մատակարարման խնդիրները։
