ԱՄՆ օվկիանոսների և մթնոլորտի ազգային վարչությունը (NOAA) երկրի տարածաշրջանային ձկնորսական խորհուրդներին ուղարկել է ինը նամակ՝ առաջարկելով վերանայել գործող սահմանափակումները և ավելի ազատ պայմաններ ստեղծել առևտրային ձկնորսության համար։ Նախաձեռնությունը կապված է 2025 թվականի ապրիլին նախագահ Դոնալդ Թրամփի ստորագրած «Ամերիկյան ծովամթերքի մրցունակության վերականգնում» հրամանագրի հետ։
Առաջարկները վերաբերում են ծովային պահպանվող տարածքների վերանայմանը, որոշ տեսակների պահպանության միջոցների վերացմանը, ձկնորսական հանդերձանքի կանոնների փոփոխությանը և առևտրային ձկնորսության ընդլայնմանը։ NOAA-ն խորհուրդներին նաև առաջարկել է ուսումնասիրել այն տեսակների ցանկից հանելու հարցը, որոնք այլևս պահպանության և կառավարման կարիք չունեն։
Փոփոխությունները կարող են ազդել վտանգված կենդանիների վրա։ Հավայիում առաջարկվում է վերացնել կաշվակրի ծովային կրիաների հետ ձկնորսական սարքավորումների շփումների սահմանափակումը, իսկ Ալյասկայի ափերի մոտ՝ փոքրացնել Սթելլեր ծովառյուծների պահպանվող տարածքները։ Նոր Անգլիայում քննարկվում է նաև պահպանվող գոտիներ մուտքի ընդլայնումը։
Առանձին առաջարկներ վերաբերում են հյուսիսատլանտյան հարթագլուխ կետերին։ NOAA-ն ցանկանում է թուլացնել կամ կամընտրական դարձնել այնպիսի սարքավորումների կիրառման պահանջները, որոնք նախատեսված են կետերի խճճվելու վտանգը նվազեցնելու համար։
Բնապահպաններն ու ոլորտի մասնագետները պնդում են, որ կարճաժամկետ տնտեսական շահը չպետք է գերակայի գիտականորեն հիմնավորված կառավարմանը։ Նրանք նաև նշում են, որ առաջարկներում գրեթե անտեսված է կլիմայի փոփոխությունը, մինչդեռ տաքացող ջրերը փոխում են ձկնային պաշարների տարածվածությունը։
Առաջարկները հարցեր են առաջացրել նաև տարածաշրջանային խորհուրդների լիազորությունների շուրջ։ Մագնուսոն-Սթիվենսի օրենքով այդ խորհուրդները մշակում են ձկնորսության կառավարման ծրագրերը, իսկ NOAA-ի դերը դրանց համապատասխանությունն ապահովելն է՝ գերբռնությունից խուսափելու, պատահական որսը նվազեցնելու և կենսամիջավայրերը պաշտպանելու պահանջներին։
NOAA-ն հայտարարել է, որ տեղեկությունները ներկայացված են նամակներում և հաղորդագրություններում, սակայն չի պատասխանել, թե քանի պահպանվող տարածք կամ տեսակ կարող է կորցնել պաշտպանությունը։
Այս առաջարկների հիմնական հակասությունը տնտեսական շահի և երկարաժամկետ պահպանության միջև է։ Նույնիսկ եթե ձկնորսության համար հասանելի տարածքների ընդլայնումը կարճաժամկետ առումով մեծացնի որսի հնարավորությունները, մասնագետները զգուշացնում են, որ պաշտպանվող տարածքների կրճատումը կարող է թուլացնել այն պայմանները, որոնցից կախված է ձկնային պաշարների վերականգնումը։ Այդ պատճառով փոփոխությունների ազդեցությունը միայն այսօրվա որսի ծավալով գնահատելը դժվար է։
Մյուս կարևոր խնդիրը որոշումների կայացման եղանակն է։ Եթե տարածաշրջանային խորհուրդները պետք է վերանայեն իրենց կառավարման ծրագրերը, կենտրոնից եկող միասնական պահանջները կարող են փոխել նախկին գործընթացի տրամաբանությունը։ Միաժամանակ, դեռ պարզ չէ, թե կոնկրետ որ տարածքներն ու տեսակներն են կորցնելու գործող պաշտպանությունը, ինչը սահմանափակում է առաջարկների ամբողջական հետևանքները գնահատելու հնարավորությունը։
